Abel Bailey

Abel Bailey, 2008’de Columbus’ta doğdu. Babası Eion Bailey köşe başındaki tamirhaneyi işletiyordu. Annesi Avery Bailey iki sokak ötede güzellik salonu çalıştırıyordu. Tek kardeşi David, Abel’den iki yaş büyüktü. Eion’un yanında motorlarla büyüdü. David Abel'e göre daha dışarıya dönüktü.

2026’da on sekiz yaşındaydı. Çöküş Columbus’a bir gecede gelmedi. Haberlerde Zenginler Vebası vardı. Ünlüler, üst tabaka, özel bir tedavi. Abel daha fazlasını bilmiyordu. Yaz sonunda hastaneler doldu, sonbaharda komşu eyaletlerden arabalar çoğaldı. Eion dükkânı kapatmak istemedi. Avery salonu bir süre daha açık tuttu. David akşamları güzellik salonundan çıkıyordu.

Ekimde bir gün David geri gelmedi. Üç gün boyunca telefon aransa da açılmadı. Abel o sokaktan geçti. Camlar kırıktı. Yerde oturan adamın gözü bulanıktı, ağzından salya akıyordu. Abel’i görünce doğrulmaya çalıştı. Koşamadı. Yine de geliyordu. Abel geri döndü.

İki hafta sonra Avery’nin salonunun sokağı kapatıldı. Şerit çekilmişti. İçeriden bağırış geliyordu. Eion Avery'e bakıp geleceğini söyledi. Abel peşinden gitti. Babası kalabalığın içindeydi. Abel yanına vardığında onu seçemedi. Adını söyledi. Cevap yoktu. İkisinin de enfekte olup olmadığını öğrenemedi. Ceset görmedi.

Tamirhaneye döndü. Eion anahtarlığını tezgâhta unutmuştu. Abel aldı, kepengi kilitledi. David’i aramak için iki kez salonun olduğu sokağa döndü. İki seferde salon boştu, camı kırıktı. 2027 kışını tanımadığı üç kişiyle geçirdi. Bahar ayında saklanan bir ısırık grubu dağıttı. Abel gruptan ayrılarak yürüdü.

2027 sonunda güneye indi. 2028 ilkbaharında Los Santos’un dışına vardığında şehir düşmüştü. Aç olan geri çekiliyordu. Gözü bulanık, hareketi bozuk olan çekilmiyordu. Mirror Park tarafında duvarlı bir sığınak konuşuluyordu. Varlıklı aileler, eski görevliler, doktor, mühendis, asker. Abel kapıya gitmedi. Adı da kâğıdı da yoktu.

Yazı boş garajlarda geçirdi. Sonbaharda Lago Zancudo’nun kenarına vardı. Kapıda ne işe yararsın dediler. Abel motor dedi. Önce Lagün Kampı’ydı. Abel vardığında çoğu Sinek Yuvası diyordu. Kaçaklar, eski mahkûmlar, balıkçılar. Kabul güvenlik değildi.

Başta Kara Sinek vardı. Abel onu ilk ay görmedi, adını duydu. Erzak çalan aç bırakılıyor, itiraz eden kafese konuyordu. Abel bunların nedenini sordu, cevap alamadı. Balıkçılar avın çoğunu veriyordu. İskeledeki Rourke payını eksik getirince teknesini kaybetti. Abel araya girmedi. Rourke bir hafta sonra dışarıya çıktı. Dönmedi.

2030 kışında Kara Sinek tüm teknelerin, depoların ve ticaret yollarının kendine ait olduğunu ilan etti. Kaçan iki tekne yakıldı. 2031 başında erzak eksildi. Bir balıkçı ailesi erzak sakladığı için herkesin önünde cezalandırıldı. Çocuk açlıktan öldü. Abel kulübedeydi. Kapıya kadar gitti. Gitmedi.

İsyan birkaç gün sonra çıktı. Amaç Kara Sinek’i öldürmek değildi. Depoları alıp yiyeceği dağıtmaktı. Abel silahlı safta durmadı. Köprüler kalktı, çıkış tekneleri yakıldı, yakıt deposu vuruldu. Dumanın altında suda karaltılar belirdi. Muhafızlar duvara değil içeriye ateş ediyordu. Abel batı kenarındaki sazlıktan çıktı, beline kadar suya girdi, karşıya geçene kadar durmadı. Kara Sinek’i görmedi. Cesedini de. Geri bakmadı.

2031’den 2033’e kadar batı çıkışında küçük kamplar arasında kaldı. 2032’de kuzeyde gökten bir şey düştüğünü, dağların yandığını, ateşin içinden çıkanların ateşten etkilenmediğini duyanlar oldu. Abel o tarafa hiç gitmedi. 2034’te bir kontrol noktasında Zentrum’un adı geçti. Eski hapishane, kontrollü kapı. Kışın erzak düşünce gitti.

2035’te yirmi yedi yaşındaydı. Telsizde duyduğu cümle kısaydı: duvarlar sağlam, yaralı ve sivil için kabul sürüyor. Abel Bailey dedi. Columbus dedi. Babasının adını söylemedi. Sağlık kontrolünden geçti, karantinaya kondu. Çantada Eion’un anahtarlığı vardı. David’in hayatta olup olmadığını bilmiyordu. Amacı bir daha sıfırdan başlamamaktı. İşe yarayacak kadar görünmek, bağ kurmayacak kadar susmak. Duvarın, bataklıktan daha uzun dayandığını görmüştü. O kadarı yeterliydi.