Agatha Rosewood

Agatha Rosewood, 2010 yılında dünyaya geldi. Çocukluğu, dünyanın henüz salgınla birlikte değişmediği, insanların gelecek için planlar yapabildiği ve sıradan hayatların değerinin pek bilinmediği bir dönemde geçti. Küçüklüğünden itibaren kendi hâlinde biriydi. Herkesle kolayca yakınlık kuramasa da çevresindeki insanları gözlemlemeyi sever, birini hayatına almadan önce onu tanımaya çalışırdı. Büyük hayaller kuran ya da kendisini diğer insanlardan farklı gören biri değildi. Onun için mutluluk, sevdiği insanlarla vakit geçirmek, kendisini güvende hissetmek ve geleceğe dair küçük de olsa umutlar taşıyabilmekti.

Ancak salgının başlamasıyla birlikte Agatha'nın bildiği hayat kısa sürede altüst oldu. Başlangıçta yaşananların geçici olabileceğini düşünse de insanların birer birer ortadan kaybolması, sokakların tehlikeli hâle gelmesi ve hayatta kalanların birbirlerine karşı şüpheyle yaklaşması, durumun ciddiyetini anlamasına neden oldu. Bir zamanlar hiç düşünmeden yaptığı şeyler artık dikkat gerektiriyordu. Dışarı çıkmak, yiyecek aramak ya da geceyi geçirecek bir yer bulmak bile büyük bir risk hâline gelmişti. Agatha, değişen koşullara ayak uydurmak zorunda kaldıkça eski hayatına duyduğu özlemi içinde taşımayı öğrendi.

Salgının ardından geçen zaman, Agatha'nın insanlara ve hayata bakışını değiştirdi. Eskiden küçük meseleler yüzünden üzülebilirken artık hayatta kalmanın ne kadar zor olduğunu biliyordu. Kaybetme korkusu, belirsizlik ve sürekli tetikte olma hâli zaman zaman onu yıpratıyordu. Buna rağmen bütün umudunu kaybetmemeye çalışıyordu. Korktuğu zamanlar olsa da bunu her zaman belli etmiyor, bazı şeyleri kendi içinde yaşamayı tercih ediyordu. İnsanlara hemen güvenmiyor, özellikle ilk kez karşılaştığı kişilere karşı mesafeli davranıyordu. Bunun nedeni insanlardan nefret etmesi değil, yanlış birine güvenmenin nelere mal olabileceğini görmüş olmasıydı.

Agatha'nın hayatındaki önemli dönüm noktalarından biri Ronan ile tanışması oldu. Salgının insanları birbirinden uzaklaştırdığı bir dönemde karşılaştıklarında ikisi de geçmişteki hayatlarından çok şey kaybetmişti. Başlangıçta aralarında büyük bir yakınlık oluşmadı. Agatha, Ronan'ı tanımadan ona güvenmek istemiyor, söylediklerinden çok davranışlarına dikkat ediyordu. Zaman geçtikçe Ronan'ın yanında kendisini daha rahat hissetmeye başladı. Onun da kendisi gibi kusurları, korkuları ve geleceğe dair cevaplayamadığı soruları olduğunu gördü. Ronan'ın her şeyi bildiğini iddia etmemesi ve kendisini olduğundan farklı göstermeye çalışmaması, Agatha'nın ona karşı duyduğu güvenin artmasını sağladı.

Birlikte geçirdikleri zaman boyunca Agatha, zor şartlar altında bile insanların birbirlerine destek olabileceklerini yeniden gördü. Her günün ayrı bir mücadeleye dönüştüğü bu dünyada Ronan'ın yanında olması, yaşadığı zorlukları ortadan kaldırmasa da onlarla başa çıkmasını kolaylaştırıyordu. Agatha da Ronan için aynı şekilde önemli bir yere sahip olmaya başladı. İkili zamanla birbirlerinin alışkanlıklarını, korkularını ve sessiz kaldıkları anların ardında neler sakladıklarını öğrendi. Her zaman aynı fikirde olmasalar da birbirlerini anlamaya çalıştılar. Bazen küçük meseleler yüzünden tartıştılar, bazen de konuşmaya gerek duymadan birbirlerinin yanında kaldılar. Onları birbirine bağlayan şey yalnızca sevgileri değil, aynı zamanda birlikte geçirdikleri zor günlerdi.

İlişkileri ilerledikçe Agatha, geleceği tamamen belirsiz olan bir dünyada bile birine bağlanmanın mümkün olduğunu anladı. Ronan'la birlikteyken her şeyin düzeleceğine dair kesin bir inancı yoktu. Yine de onunla birlikte olduğu sürece karşılaşacakları zorluklarla mücadele edebileceğini düşünüyordu. Sonunda Ronan ile evlenerek Rosewood soyadını aldı. Evlilikleri, her şeyin yolunda olduğu bir dönemde verilmiş bir karar değildi. Aksine, geleceğin ne getireceğini bilmedikleri bir dünyada birbirlerini seçmişlerdi. Agatha için bu evlilik, yalnızca sevdiği adamla hayatını birleştirmek değil, bütün belirsizliklere rağmen bir bağ kurmaya devam etmek anlamına geliyordu.

Ronan'ı sevmesine rağmen Agatha, zaman zaman onun başına kötü bir şey geleceği düşüncesiyle endişeleniyordu. Dışarıdan sakin görünmeye çalışsa da tehlikeli durumlarda aklına gelen ihtimalleri durdurmakta zorlanabiliyordu. Ronan'ın kendisini korumaya çalıştığı anlarda bazen onun da korkabileceğini unutuyor, tartışmalar sırasında düşünmeden konuşabiliyordu. Ancak sakinleştiğinde söylediklerini ve yaptıklarını yeniden değerlendirirdi. Agatha kusursuz bir eş değildi; zaman zaman inatçı davranıyor, duygularını ifade etmekte zorlanıyor ve bazı meseleleri gereğinden fazla kafasına takıyordu. Yine de ilişkisini ayakta tutmak için çaba gösteriyor, Ronan'ın yalnızca kendisini koruyan biri değil, desteğe ihtiyaç duyabilecek bir insan olduğunu da biliyordu.

2035 yılına gelindiğinde Agatha, yirmi iki yaşında genç bir kadındı. Hayatının bu yaşında böyle bir dünyada yaşamak zorunda kalacağını hiçbir zaman düşünmemişti. Geçmişe ait anılar hâlâ zihninin bir köşesinde duruyordu; ancak artık eski hayatına dönme düşüncesine tutunarak yaşayamıyordu. Öncelikleri değişmişti. Karnını doyurabilmek, geceyi güvenli bir yerde geçirebilmek ve ertesi gün uyandığında Ronan'ı yanında görebilmek onun için yeterli bir neden hâline gelmişti. Kendisine özel bir yetenek atfetmiyor, başkalarından daha güçlü olduğunu düşünmüyordu. O da korkan, yorulan, hata yapan ve bazen ne yapacağını bilemeyen sıradan bir insandı.

Zamanla yaşadıkları bölgedeki koşullar daha da kötüleşti. Bulabildikleri kaynaklar azaldı, güvenli yerler bulmak zorlaştı ve çevrelerindeki tehlikeler nedeniyle sürekli hareket hâlinde kalmaları gerekti. Agatha, bir yerde uzun süre kalmanın artık mümkün olmayabileceğini kabul etmek zorunda kaldı. Alıştığı yerlerden ayrılmak istemese de orada kalmanın hem kendisi hem de kocası için daha büyük bir risk oluşturduğunu biliyordu. Yanlarına alabildikleri eşyaları toparlayarak Ronan ile birlikte yeni bir yer aramak üzere yola çıktı.

Yolculukları boyunca Agatha, karşılarına çıkan her yeni durumun onları nasıl etkileyeceğini düşünüyordu. Bazen yoruluyor, bazen geleceğe dair umudunu kaybetmeye yaklaşıyor, ancak yine de ilerlemeyi sürdürüyordu. Ronan ile aralarındaki bağ, bütün sorunlarını çözmüyordu; fakat birbirlerinden vazgeçmemek için onlara bir neden veriyordu. Agatha, kendilerini bekleyen hayatın kolay olmayacağını biliyor olsa da yeniden bir düzen kurabileceklerine inanmak istiyordu.