Ethan Mercer

I. Kıyamet Öncesi

Ethan Mercer, Los Santos'un La Mesa bölgesinde dünyaya geldi. Babası Daniel Mercer, mahallede bulunan küçük bir tamirhanede çalışırken annesi Rebecca Mercer ise yaşlı bakım merkezinde görev yapıyordu. Kendisinden altı yaş küçük bir kız kardeşi vardı. Mercer ailesi hiçbir zaman varlıklı olmadı. Yine de geçimlerini sağlayabiliyor, kendi hâllerinde sakin bir yaşam sürdürüyordu. Ethan, çocukluğunun büyük bölümünü La Mesa'nın kalabalık sokaklarında ve babasının tamirhanesinde geçirdi. Küçük yaşlardan itibaren araçlara karşı ilgisi vardı. Özellikle motosikletler dikkatini çekiyordu. Babası Daniel'in yanında saatlerce oturup motor parçalarını incelemekten sıkılmıyordu. Başlangıçta yalnızca aletleri uzatıyor ve dükkânın temizliğine yardım ediyordu. Zaman içerisinde yağ değişimi, basit motor bakımları ve parça değiştirme gibi işlemleri öğrenmeye başladı. Daniel oğlunun bu konudaki merakını destekliyordu ancak her zaman dikkatli çalışmasını ve bilmediği konularda yardım istemesini söylüyordu.

Okul hayatında oldukça sıradan bir öğrenciydi. Derslerine karşı büyük bir ilgisi yoktu. Boş zamanlarında arkadaşlarıyla vakit geçiriyor, fırsat buldukça babasının yanına gidiyordu. Liseden mezun olduktan sonra üniversiteye devam etmek yerine tamirhanede çalışmaya karar verdi. İleride yeterince para biriktirerek kendi küçük motosiklet servisini açmayı hayal ediyordu. Ethan, insanlara hemen güvenmeyen fakat yakın çevresine oldukça bağlı biriydi. Özellikle kız kardeşiyle vakit geçirmeyi seviyordu. Günlük hayatının büyük bölümü tamirhane, evi ve birkaç yakın arkadaşından ibaretti. Geleceğe dair büyük beklentileri bulunmuyordu. Kendi işini kurabileceği ve ailesine destek olabileceği bir hayat onun için yeterliydi. Ancak yıllardır alıştığı bu düzenin kısa süre içerisinde tamamen değişeceğinden habersizdi.

II. Perde Arkasındaki Dünya

2015 yılında Charles Clain ve 12 Hanedan arasında başlayan gizli çalışmalar, Mercer ailesinin gündelik hayatından oldukça uzaktaydı. Ethan o yıllarda henüz çocuktu ve dünyada yaşanan gelişmeleri pek takip etmiyordu. Babasının tamirhanesinde geçirdiği vakit, okul hayatı ve arkadaşları onun için çok daha önemliydi.

2016 yılında The Ashen laboratuvarlarında başlatılan genetik araştırmalar ve ömür uzatma çalışmaları hakkında ailesinin herhangi bir bilgisi bulunmuyordu. 2023 yılında İlk Halka kapsamında 333 kişinin deneysel aşı programına dahil edilmesi de Ethan'ın haberdar olduğu bir gelişme değildi. Bu dönemlerde Ethan artık babasının yanında düzenli olarak çalışıyordu. Araç bakımlarıyla ilgileniyor, özellikle motosikletler konusunda kendisini geliştirmeye çalışıyordu. 2024 ve 2025 yıllarında zengin çevrelerde yaşanan garip sağlık sorunlarına ilişkin söylentiler duyulmaya başlamıştı. Ethan bunları zaman zaman haberlerde görse de kendi hayatını etkileyebilecek kadar ciddi bir mesele olarak değerlendirmiyordu. Dünyanın başka bir tarafında neler yaşandığını bilmeden alıştığı hayatı sürdürmeye devam etti.

III. Salgının İlk İşaretleri

2026 yılında haberlerde "Zenginlerin Vebası" olarak adlandırılan hastalıktan bahsedilmeye başlandı. Başlangıçta hastalığın yalnızca varlıklı insanları etkilediği düşünülüyordu. Ethan bu haberleri pek önemsememişti. Ancak kısa süre içerisinde Los Santos'ta da benzer vakaların görülmesi, hastanelerin dolmaya başlaması ve bazı bölgelerin askerî araçlarla kapatılmasıyla durumun ciddiyetini anladı. Tamirhanede işler giderek azaldı. Müşteriler araçlarını almaya gelmiyor, bazılarıyla iletişim dahi kurulamıyordu. Daniel sonunda dükkânı geçici olarak kapatmaya karar verdi. Ethan başlangıçta buna karşı çıktı fakat sokaklarda yaşananları gördükçe başka seçeneklerinin olmadığını anladı.

Aile evlerinde yiyecek ve su depolayarak bir süre dışarı çıkmamaya çalıştı. Annesi Rebecca ise bakım merkezindeki yaşlıları yalnız bırakmak istemediğinden çalışmayı sürdürüyordu. Ethan ve babası onu vazgeçirmeye çalışsa da Rebecca sorumluluğunu bırakmak istemiyordu. Bir akşam eve dönmedi. Telefonlara cevap vermemesi üzerine Ethan ve Daniel onu aramaya çıktı ancak kapatılan yollar nedeniyle bakım merkezine ulaşamadılar. Günler geçmesine rağmen Rebecca'dan haber alamadılar. Şehirdeki düzen tamamen bozulmuş, sokaklarda dolaşmak tehlikeli hâle gelmişti. Daniel, ailesinin geri kalanını koruyabilmek için evlerinden ayrılmaya karar verdi. Ethan, babası ve kız kardeşi tanıdıkları birinin deposuna sığındı. Ethan annesinin bir gün geri döneceğini düşünüyordu. Ancak onun başına ne geldiğini hiçbir zaman öğrenemedi.

IV. Kaybedilenler

Depoda geçirdikleri ilk günlerde ellerindeki erzaklarla idare etmeye çalıştılar. Zamanla yiyecek ve temiz su bulmak zorlaştı. Ethan ve babası çevredeki terk edilmiş dükkânlara giderek ihtiyaçlarını karşılamaya çalışıyordu. Bu yolculuklardan birinde Daniel bacağını ciddi şekilde yaraladı. Ethan babasını depoya geri götürmeyi başardı ancak yeterli ilaç ve tıbbi yardım bulamadıkları için Daniel'in durumu giderek kötüleşti. Birkaç hafta sonra hayatını kaybetti.

Babasının ölümünden sonra Ethan, kız kardeşinin sorumluluğunu üstlendi. Elinden geldiğince onu korumaya çalışıyor, tehlikeli bölgelere gitmekten kaçınıyordu. Fakat 2027 yılında kaldıkları deponun bir grup tarafından yağmalanması sırasında yaşanan kargaşada kardeşinden ayrı düştü. Ethan günlerce çevredeki sokakları araştırdı, karşılaştığı insanlara onu sordu fakat hiçbir sonuç alamadı. Ailesinden geriye kalan son kişiyi de kaybetme düşüncesi Ethan'ı derinden etkiledi. Kardeşinin öldüğüne dair bir kanıt bulamadığı için onun hâlâ bir yerlerde yaşadığına inanmayı sürdürdü. Ancak artık yanında güvenebileceği kimse kalmamıştı.

V. Hayatta Kalan Yıllar

Sonraki yıllarda Ethan farklı bölgelerde dolaşarak yaşamını sürdürdü. Zaman zaman küçük gruplara katılıyor, bazen de haftalarca tek başına hareket ediyordu. Babasından öğrendiği mekanik bilgiler sayesinde arızalı araçları ve motosikletleri onararak karşılığında yiyecek, malzeme veya barınacak bir yer bulabiliyordu. Ancak her sorunu çözebilecek kadar deneyimli değildi. Yeterli ekipman bulamadığı zamanlarda çoğu işe müdahale dahi edemiyordu.

Bu süreçte farklı insanlarla tanıştı. Bazılarından yardım gördü, bazılarına güvenerek elindekileri kaybetti. Bir dönem motosikletlerle seyahat eden insanlarla birlikte yolculuk etmesi, hem mekanik becerilerini kullanmasına hem de farklı bölgeleri tanımasına yardımcı oldu. Ancak yaşanan anlaşmazlıklar ve karşılaştığı tehlikeler nedeniyle zamanla kendi başına hareket etmeyi yeniden tercih etti. Ethan, hayatta kalmanın her zaman güçlü olmaktan geçmediğini öğrenmişti. Bazen bir tehlikeyle karşılaştığında saklanmak, sessiz kalmak veya geri çekilmek en doğru seçenekti. Yıllar içerisinde daha dikkatli ve sabırlı biri hâline geldi. Buna rağmen insanlara tamamen sırt çevirmedi. Bir gün yeniden güvenebileceği bir topluluğun parçası olabileceğini düşünüyordu.

2035 yılına gelindiğinde Ethan hâlâ kalıcı bir yuva bulamamıştı. Uzun süredir güvenli bir yerleşim ararken Zentrum adını duymaya başladı. Buranın gerçekten güvenli olup olmadığını bilmiyordu ancak başka bir şansı da kalmamıştı. Yanındaki birkaç kişisel eşya ve tamir aletiyle yolculuğunu sürdürdü. Yorucu yolculuğunun son günlerini tam olarak hatırlamıyordu. Aklında kalan son şey, dinlenebileceği güvenli bir yer arayışıydı. Bir sonraki kez gözlerini açtığında ise kendisini daha önce hiç tanımadığı bir yerde bulacaktı.

VI. Zentrum'da Uyanış

Ethan gözlerini açtığında ilk olarak bulunduğu yeri anlamaya çalıştı. Çevresindeki sesleri dinledi, ardından yavaşça doğruldu. Vücudunda uzun süren yolculuğun yorgunluğu vardı. Etrafındaki yapılar ve insanlar ona yabancı geliyordu. Bir süre nerede olduğunu anlamaya çalıştıktan sonra bulunduğu yerin Zentrum olarak adlandırıldığını öğrendi. Ancak buraya nasıl geldiğine dair aklında hâlâ bazı boşluklar vardı. Son günlerde yaşadıklarını hatırlamaya çalışıyor fakat her şeyi tam olarak bir araya getiremiyordu. Bu yüzden başlangıçta çevresinde olup bitenleri anlamayı tercih etti.

Zentrum'daki insanları gözlemlemeye başladı. Kimlerin birbiriyle konuştuğunu, insanların nerelerde toplandığını ve günlük hayatlarını nasıl sürdürdüklerini anlamaya çalışıyordu. Daha önce farklı yerleşimlerde yaşadığı sorunları hatırladığı için buranın tamamen güvenli olduğunu düşünmüyordu. İnsanlarla konuşurken geçmişi hakkında fazla ayrıntı vermiyordu. Los Santos'tan geldiğini, eskiden araç tamiriyle uğraştığını ve uzun süredir yollarda olduğunu söylemekle yetiniyordu. Ailesinden söz etmek istemiyordu. Kız kardeşinin akıbetini hâlâ bilmemesi, üzerinden yıllar geçmiş olmasına rağmen onu rahatsız ediyordu.

Zentrum'a alışabilmek için öncelikle buranın kurallarını ve insanların birbirlerine karşı nasıl davrandıklarını öğrenmesi gerektiğini düşünüyordu. Hemen bir grubun parçası olmaya çalışmak yerine insanları tanımayı tercih etti. Yine de uzun zamandır ilk kez aynı yerde birkaç günden fazla kalabileceği düşüncesi ona iyi geliyordu.

VII. Eski Alışkanlıklar ve Yeni Meraklar

Ethan, Zentrum'da çevresini tanımaya başladıkça eski alışkanlıklarının hâlâ devam ettiğini fark etti. Özellikle araçlar, mekanik ekipmanlar ve eski makineler dikkatini çekiyordu. Bir eşyanın çalışmadığını gördüğünde neden bozulmuş olabileceğini düşünüyordu. Ancak başkasına ait eşyalara izinsiz müdahale etmek istemiyordu.Babası Daniel'in yanında geçirdiği günleri sık sık hatırlıyordu. Eskiden basit bir motor arızasını çözmek sıradan bir işken, artık çalışan bir makinenin insanların hayatını kolaylaştırabileceğini düşünüyordu. Bu yüzden bildiklerini yeniden kullanabilmek ve eksik olduğu konularda kendisini geliştirmek istiyordu.

Zentrum'da karşılaştığı teknolojiler de merakını çekmeye başladı. Özellikle Rustboy hakkında duydukları ilgisini çekiyordu. Bu sistemlerin nasıl çalıştığını, hangi amaçlarla kullanıldığını ve ne kadar güvenilir olduğunu merak ediyordu. Ancak bildiği araç motorlarıyla bu teknolojilerin aynı olmadığının farkındaydı. Bu nedenle konu hakkında bilgisi olan insanları dinleyerek öğrenmeye çalışmayı düşünüyordu. Asiller de Ethan'ın ilgisini çeken konulardan biriydi. Salgının ilk yıllarını hatırlıyordu ancak aradan geçen zamanda neler değiştiğini bilmiyordu. İnsanların farklı Asil varyantlarından bahsetmesi, bazı bölgelerin neden daha tehlikeli olduğunu anlatması Ethan'ın kafasında yeni sorular oluşturuyordu.

Başlangıçta bunları yalnızca hayatta kalabilmek için öğrenmesi gerektiğini düşünüyordu. Ancak zaman içerisinde merakı artmaya başladı. Bazı Asillerin neden farklı davranışlar gösterdiğini, çevrede karşılaşılan garip oluşumların ne anlama geldiğini ve salgının geride bıraktığı değişimlerin ne kadarının anlaşılabildiğini merak ediyordu. Ethan bunların cevaplarını bilmiyordu. Bilmediği şeyler hakkında kesin konuşmak yerine insanların deneyimlerini dinlemeyi ve kendi karşılaştığı olayları gözlemlemeyi tercih ediyordu.

VIII. Güven ve İnsanlar

Zentrum'da geçirdiği zaman arttıkça Ethan, insanlara karşı sürekli mesafeli davranmanın kendisini yalnızlaştırdığını fark etmeye başladı. Yıllardır çoğu sorunu tek başına çözmeye alışmıştı. Ancak burada insanların yardımlaşarak birçok işi daha kolay gerçekleştirebildiğini görüyordu. Başlangıçta fazla konuşmadığı insanlarla zaman içerisinde sohbet etmeye başladı. İnsanların nereden geldiklerini, geçmişte neler yaşadıklarını ve Zentrum'da ne yapmaya çalıştıklarını öğrenmek ilgisini çekiyordu. Kendisi gibi farklı bölgelerden gelen insanların olduğunu görmek, yaşadıklarının yalnızca kendi hayatını etkilemediğini hatırlatıyordu.

Ethan yine de herkese hemen güvenmiyordu. Birinin söylediklerinden çok zaman içerisinde yaptıklarına dikkat ediyordu. Yardım teklif eden birinin gerçekten yardım etmek isteyip istemediğini anlamak için acele karar vermemeyi tercih ediyordu. Zamanla kendi bildiklerini de insanlarla paylaşabileceğini düşündü. Mekanik konularda yardımcı olmak, kullanılabilecek parçalar hakkında fikir vermek veya bir işin nasıl yapılabileceğini anlatmak, insanlarla iletişim kurmasını kolaylaştırabilirdi.

Özellikle araştırma yapmaya ve çevreyi keşfetmeye meraklı insanlarla tanışmak istiyordu. Kendisinin bilmediği pek çok konu vardı ve yalnızca kendi deneyimlerine güvenerek bunları öğrenemeyeceğinin farkındaydı. Kız kardeşinden ayrıldığı günden beri başkalarına bağlanmaktan çekiniyordu. Fakat Zentrum'da yeni bir hayat kuracaksa geçmişte yaşadıklarının bütün kararlarını etkilemesine izin veremeyeceğini düşünmeye başlamıştı.

IX. Bilinmeyenin Peşinde

Ethan'ın Zentrum'a ilk geldiği zamanki amacı oldukça basitti. Kalacak güvenli bir yer bulmak ve bildiği işlerle hayatta kalmaya devam etmek istiyordu. Ancak çevresini tanıdıkça artık yalnızca günü kurtarmanın yeterli olmadığını düşünmeye başladı. Özellikle Asiller, terk edilmiş bölgeler ve salgından geriye kalan teknolojiler hakkında daha fazla şey öğrenmek istiyordu. Zaman zaman insanların konuşmalarında duyduğu küçük ayrıntılar bile aklına yeni sorular getiriyordu.

Bir süredir yanında taşıdığı eski defterini yalnızca ihtiyaç duyduğu parçaları yazmak için kullanıyordu. Artık dikkatini çeken olayları ve duyduğu bilgileri de bu deftere kaydetmenin işe yarayabileceğini düşünüyordu. Karşılaştığı farklı Asil davranışlarını, insanların tehlikeli olduğunu söylediği bölgeleri ve araştırmak istediği konuları not almaya başlamayı planlıyordu. Ancak duyduğu her bilginin doğru olamayacağının farkındaydı. Bu yüzden söylentilerle kendi gözlemlerini birbirinden ayırmak istiyordu. Bir konuda yeterince bilgisi yoksa bunu kabul etmeyi, daha fazlasını öğrenmeden harekete geçmemeyi tercih ediyordu.

Ethan, ilerleyen zamanlarda güvenebileceği insanlarla birlikte keşiflere katılmayı ve özellikle mekanik bilgisiyle katkı sağlayabileceği araştırmalarda yer almayı amaçlıyordu. Kendisini henüz bir araştırmacı olarak görmüyordu. Öncelikle öğrenmesi gereken çok şey vardı. Zentrum'da geçirdiği zaman ona hayatın yalnızca kaybettiklerinden ibaret olmadığını hatırlatmaya başlamıştı. Geçmişi unutması mümkün değildi. Annesine ne olduğunu öğrenememiş, babasını kaybetmiş ve kız kardeşini yıllardır bulamamıştı. Ancak bundan sonra karşılaşacağı insanlara yardımcı olabilmek ve kendi hayatına yeniden bir yön verebilmek istiyordu.

Ethan yıllarca hayatta kalabilmek için bilmediği şeylerden uzak durmuştu. Şimdi ise bazı şeyleri anlamadan ilerlemenin mümkün olmadığını düşünüyordu. Zentrum'a geldiğinde yalnızca güvenli bir yer arıyordu. Artık burada kendisini geliştirebileceği ve belki de yeniden bir hayat kurabileceği ihtimalini görmeye başlamıştı.