Eugene Hollow

Salgın Öncesi Hayat

Eugene Hollow, doktor bir anne ve babanın tek çocuğu olarak büyüdü. Anne ve babası iyi insanlardı ancak mesleklerinin gerektirdiği yoğun çalışma temposu sebebiyle Eugene ile pek vakit geçiremiyorlardı. Eugene'i daha çok ailesinin tuttukları bakıcılar yetiştirmişti. Bu durum onun çocukluğundan itibaren kendi kendine vakit geçirmesine ve ailesiyle derin bağlar kuramamasına neden oldu. Lise yıllarında ailesinden uzakta, farklı bir şehirde yurtta kalmaya başladı. Yurtta yalnız geçirdiği zamanlarda kendisine farklı tarifler deneyerek yemek yapma hobisi edindi. Bunun yanında meraklı yapısı ve keşfetme arzusu, lise yıllarından itibaren onu Arkeoloji okuma hayali kurmaya yöneltti.

Ailesinin yokluğu ya da az ilgilenmesi onun için trajik bir dram değil, hayatın doğal bir akışıydı. Ancak insanlarla derin bağlar kurmayı hiç öğrenememiş olması, ilişkilere bakışını şekillendirdi. Eugene tüm insan ilişkilerini bir çıkar ve fayda dengesi olarak görüyordu. Kuracağı ilişkinin kendisine somut ya da soyut bir yararı olmalıydı; ona bir fayda sağlamayacak veya yararına olmayacak ilişkilerin uzun vadede sadece yük olacağını düşünüyordu.

İlk Dalga ve Salgınla Karşılaşma

2026 yılında, Eugene henüz 16 yaşında bir lise öğrencisiyken salgın patlak verdi. Şehir kaosa sürüklendiğinde, etrafındaki insanlar panik halinde sevdiklerinin derdine düşmüş ya da korkudan ne yapacağını bilemez halde evlerine tıkılı kalmışlardı. Eugene yurt odasında tıkılı kaldığı süreçte elinden geldiğince durum hakkında medyadan bilgi toplamaya çalışmış ve Zentrum'un varlığını öğrenmişti.

Yurt odasında sonsuza kadar kalamayacağının bilincinde olan Eugene bütün korkularına rağmen cesaretini toplayıp vakit kaybetmeden Zentrum’a doğru yol aldı. Salgınla birlikte anne ve babasından bir daha hiç haber alamadı; ancak bu durum hayatında onu derin etkileyen bir kayıp hissi yaratmadı, zaten çocukluğundan beri ailesiyle zaten mesafeli olduğu için onlara karşı kurduğu bağ kuvvetli değildi.

Zentrum'da Yaşamın Başlayışı

2026'da kapısından adım attığı Zentrum, Eugene için 2035 yılına kadar sürecek 9 yıllık bir yaşam alanına dönüştü. 16 yaşında girdiği bu sığınakta büyüyerek 25 yaşına bastı. Fiziksel gücü çevresindeki insanların altında kalsa da pratik zekası ve çevresindeki insanları çıkar ekseninde doğru konumlandırması sayesinde hayatta kalmayı başardı.

Arkeolojiye olan ilgisi ve meraklı yapısı sebebiyle Zentrum dışına yapılan araştırma ve keşif süreçlerine ilgi duyar. Ancak bütün bu keşif isteğini zorlaştıracak şekilde oldukça korkaktır. Bu yüzden keşiflere tek başına çıktığı çok görülmez, çevresindeki insanlarla beraber yola çıkar. Herhangi tehlikeli bir duruma girildiğinde arkadaşlarını ön plana atar, zor anlarda ilk kaçan kişi kendisi olur.

Zentrum'daki İkinci Yıl ve İlk Yanlış Karar

Zentrum’daki ikinci yılı olan 2028’de Eugene, tek başına yapmaktan korktuğu ve daha çok kişiyle daha güvenli olacağını düşündüğü için erzak toplama ve keşif işi için bir partner arayışına girdi. Ortak erzak bulma amacı taşıdığı ve yanında Asillerle savaşırken destek olacak birinin olması oldukça mantıklı gelmişti. Birkaç gündür tanıdığı birisi bu teklifi kabul etti, beraber bisikletleriyle yola çıktılar. Ancak girmeleri gereken bölgeye sessizce sızdıklarında işler beklediği gibi gitmedi. Birlikte erzakları topladıktan hemen sonra arkadaşı, Eugene'i Asillerin kol gezdiği bölgede tek başına bırakıp Eugene'in su matarasına kadar topladıkları tüm malzemelerle birlikte Eugene’in dışarıda bıraktığı bisikleti de alarak sırra kadem bastı. Asillerle savaşacak gücü olmayan Eugene, terk edildiğini anladığı an panikle gerileyip sessizce uzaklaşmaya çalışsa da birkaç Asil tarafından fark edildi. Arkasından gelen hırıltılar ve peşindeki adımlarla arkasına bile bakamadan son nefesine kadar dakikalarca koşup, son anda dar bir köşeye sığınarak saklanmayı; hayatta kalmayı başardı.

Bu olay Eugene’in zihninde derin iki iz bıraktı: İlk olarak, bu durum Eugene’e bir insanla ortak çıkarlara sahip olmanın ona güvenmek için yeterli olmadığını ve insanların kendi çıkarları uğruna düşündüğünden çok daha fazlasını yapabileceğini gösterdi. Kendi analiz yeteneğine ve insanlara olan inancına darbe vurarak, insanlara yakınlaşma ve güvenme konusunda zihninde bir duvar örmesine sebep oldu. İkincisi ise, o anda Asillerden son nefesine kadar kaçtığı dehşet dolu dakikalar, hayatı boyunca taşıyacağı kovalanma fobisinin (dioksofobi) başlangıcı oldu.

Eugene’i bu kıyamet dünyasında hayata bağlayan asıl şey, korkularının el verdiği müddetçe bir sonraki adımda ne olacağına duyduğu o bitmek bilmeyen merak...