Fernando Carzao

Fernando Carzao, 23 yaşında, Los Santos'ta doğup büyümüş bir elektrik mühendisiydi. Babası Ricardo Carzao tamircilik yaparak ailesini geçindirirken annesi Elena Carzao ev işleriyle ilgileniyordu. Fernando çocukluğundan beri babasının atölyesinde vakit geçirir, bozulan makineleri ve elektrikli cihazları tamir etmesini izlerdi. Zamanla bu merakı mesleğine dönüştü ve elektrik mühendisi olmaya karar verdi. Kendisinden küçük kardeşi Mateo Carzao ile arası her zaman iyiydi. Fernando, kardeşine karşı korumacıydı ve onun yaptığı hataları çoğu zaman kendi üzerine alırdı. Kendi sorunlarını anlatmayı sevmeyen, bir şey ters gittiğinde yakınmak yerine çözüm arayan biriydi. İnsanlara kolay güvenmezdi ama birine söz verdiyse şartlar ne olursa olsun o sözü tutmaya çalışırdı. Eğitimini tamamladıktan sonra Los Santos'ta elektrik sistemleri üzerine çalışan bir firmada işe girdi. Jeneratörler, elektrik panoları ve bina altyapılarıyla ilgileniyordu. Hayatı çok gösterişli değildi; işine gidiyor, ailesiyle vakit geçiriyor ve geleceği için para biriktiriyordu. Her şeyin bir anda elinden alınabileceği hiç aklına gelmemişti.

Salgın başladığında Los Santos kısa sürede değişmeye başladı. Hastaneler doldu, sokaklarda şiddet olayları arttı ve şehir altyapısı çökmeye başladı. Fernando önce ailesine ulaşmaya çalıştı, ancak kargaşanın ortasında onlara ne olduğunu öğrenmek giderek zorlaştı. Hayatta kalabilmek için H12 Sığınağı'na ulaştı. H12, dışarıdaki dünyaya kıyasla son derece güvenli ve düzenli bir yerdi. Fernando burada elektrik mühendisliği bilgisini kullanarak jeneratörlere, elektrik hatlarına ve sığınağın teknik sistemlerine yardımcı olmaya başladı. İşini sessizce yapıyor, dikkat çekmeye çalışmadan üzerine düşen sorumluluğu yerine getiriyordu. H12'de kendine bir düzen kurmuştu. Dışarıdaki tehlikelerden uzakta, bir gün her şeyin yeniden yoluna girebileceğine inanmak istiyordu.

Ancak Miror Park'ın altında bulunan yağmur suyu kanallarından biri zamanla yıkıldı. Oluşan sızıntı, aylar boyunca boş bodrumlara, bakım odalarına ve sonunda jeneratör odasına kadar ilerledi. İlk hafif saldırı yaşandığında H12 yönetimi gerçeği açıklamak yerine olayın üzerini örtmeye çalıştı. Öldürülen ailelerin evleri mühürlendi, geceleri cesetler gizlice çıkarıldı ve ölümler keşif sırasında yaşanmış gibi gösterildi. Sığınak hâlâ güvenli görünüyordu ama tehlike çoktan duvarların içine, herkesin ayaklarının altına girmişti.

H12'nin son gecesi elektrikler kesildi. Jeneratör odasına gönderilen EIP ekibi geri dönmedi. Ardından rögar kapakları aynı anda açıldı. İnsanlar ana kapıya doğru koşarken asiller bodrumlardan çıktı. Beş yıldır dışarıya dönük duran silahlar, o gece yanlış yöne bakıyordu. Sabaha karşı H12'den gelen son yayında yalnızca şu sözler duyuldu: “Duvarlara ateş etmeyin, onlar aşağıdan geliyor.” H12, yıllar boyunca dışarıdaki hiçbir saldırıyı kaybetmemişti. Onu yıkan, beş yıl boyunca ayaklarının altında büyüyen sızıntı olmuştu.

Fernando o gece her şeyini kaybettiği için değil, güvende olduğunu sandığı yerin aslında çoktan çökmüş olduğunu gördüğü için sarsıldı. Yine de paniğe kapılıp düşünmeden hareket etmedi. Yanına alabildiği malzemeleri topladı ve hayatta kalmak için yola çıktı. H12'den sonra Los Santos'ta kendine yeni bir yer ararken Zentrum'un varlığını öğrendi. Elektrik sistemleri ve jeneratörler hakkındaki bilgisiyle orada işe yarayabileceğini düşündü. Fernando için mesele kahraman olmak ya da geçmişte yaşananları unutmak değildi. Sadece bir daha aynı hatanın içinde çaresiz kalmamak, bildiği işi yaparak insanlara faydalı olmak ve kendine yeniden bir hayat kurmak istiyordu. H12 geride kalmıştı. Fernando Carzao'nun yolu artık Zentrum'a çıkıyordu.