Ivan Viktorovich Nedovski

Ivan Viktorovich Nedovski, 14 Ağustos 2011 tarihinde Rusya'da doğdu. Çocukluğu düzenli ve huzurlu bir aile ortamından çok, sürekli değişen insanların, tartışmaların ve belirsizliğin içinde geçti. Annesini henüz küçük yaşta kaybetti. Onu büyüten kişi emekli asker olan babası Viktor Nedovski'ydi.

Viktor, emekli olduktan sonra çalışmayı tamamen bıraktı. Günlerini alkol, kumar, yasa dışı işler ve sürekli değişen ilişkilerle geçiriyor, geçimini çoğunlukla illegal işlerden sağlıyordu. Çocuklarına karşı ilgisiz ve sorumsuzdu. Ivan çok küçük yaşta babasına güvenmemeyi öğrendi. Viktor onun gözünde hiçbir zaman gerçek anlamda bir baba olmadı.

Ivan'ın Aleksei, Mikhail, Nikolai, Sergei, Dmitri, Katya ve Sofia adında yedi üvey kardeşi vardı. Kalabalık bir ailede büyümesine rağmen aralarında gerçek anlamda bir aile düzeni yoktu. Herkes zamanla kendi yoluna savruldu. Aleksei ve Mikhail babalarının yasa dışı işlerine dahil olurken Dmitri de onların peşinden gitti. Nikolai kendi yolunu seçti. Katya ve Sofia bu hayattan uzak durmaya çalıştı. Sergei ise bir noktadan sonra ortadan kayboldu ve kendisinden bir daha haber alınamadı.

Ivan hiçbir zaman babasının hayatına uyum sağlayan çocuk olmadı. Yanlış bulduğu şeylere susmaz, Viktor'un kararlarına karşı çıkar ve gerektiğinde onunla tartışmaktan çekinmezdi. Genellikle geri adım atan taraf da olmazdı. Bu durum onu zamanla sabırsız, gururlu, direkt ve kolay güvenmeyen biri haline getirdi.

Ancak Ivan'ın babasına karşı duyduğu öfkenin yanında başka bir korkusu daha vardı. Viktor'dan nefret etmesine rağmen zaman zaman kendi davranışlarında ona benzeyen taraflar görüyordu. Özellikle öfkelendiğinde düşünmeden hareket etmesi, insanları kırabilecek kadar sert konuşması veya sırf gururu yüzünden geri adım atmaması ona babasını hatırlatıyordu. Ivan'ın en istemediği şeylerden biri Viktor gibi birine dönüşmekti. Bu yüzden bazı davranışlarının farkına vardığında kendisini durdurmaya çalışsa da bunu her zaman başaramıyordu.

Okul hayatı da çok farklı değildi. Devamsızlığı fazlaydı ve eğitim sistemine karşı fazla ilgisi yoktu. Bunun sebebi dersleri anlamaması değil, okulun ona geleceğiyle ilgili bir şey vadettiğine inanmamasıydı. Gereksiz konuşmazdı fakat gerektiğinde düşüncesini açıkça söylerdi. Öğretmenlerin veya büyüklerin sırf yaşları ya da konumları nedeniyle söylediklerini kabul etmezdi.

Ivan'ın hayatındaki en istikrarlı şey ise müzikti. Küçük yaşlardan itibaren gitar çalmaya ve şarkı söylemeye başladı. Başlangıçta müzik, evdeki sorunlardan uzaklaşabildiği bir uğraştı. Zamanla kendisini geliştirdi, küçük mekanlarda sahne almaya başladı ve müzisyenliği meslek haline getirdi. Gitar çalıyor ve vokal yapıyordu. Hayatındaki birçok şey değişirken müzik, elinde kalan birkaç sabit şeyden biri oldu.

2026 yılında Viktor, daha fazla para kazanma umuduyla çocuklarını alıp Los Santos'a götürdü. Aile South Los Santos'a yerleşti. Ivan için değişen yalnızca yaşadığı yerdi; Viktor'un hayat tarzı aynı kalmıştı. Ivan ise kendi hayatını kurmaya ve müzik yapmaya devam etti.

Bu dönemde yaşıtı Tatiana ile tanıştı. Başlangıçta birbirlerine karşı mesafeli olsalar da zaman içerisinde yakınlaştılar ve ilişkileri sevgililiğe dönüştü. Tatiana, Ivan'ın kolay güvenmediği insanlardan biri olmasına rağmen zamanla onun güvenini kazandı. Ivan'ın hayatında gerçekten yanında olduğuna inandığı az sayıdaki kişiden biri haline geldi.

Kısa süre sonra Zenginlerin Vebası'nın etkileri Los Santos'ta görülmeye başladı. Başlangıçta olayların gerçek boyutunu anlamayan Ivan, insanların uykusuzluk, öfke, saldırganlık ve davranış değişimleri göstermesiyle durumun sıradan bir hastalık olmadığını fark etti. Şehirde düzen bozuldukça insanlar birbirlerinden uzaklaşmaya başladı. Hastaneler doldu, güvenlik güçleri kontrolü kaybetti ve kısa süre içerisinde Los Santos yaşanması giderek daha tehlikeli bir yere dönüştü.

Kıyametin başlamasıyla birlikte Nedovski ailesi de tamamen dağıldı. Ivan kardeşlerinin çoğundan ve babası Viktor'dan haber alamadı. Yıllardır sorunlu olan aile bağları, dünyanın çöküşüyle birlikte tamamen koptu. Ivan bir kez daha ailesinin gözlerinin önünde dağılışına tanık oldu.

Tatiana ile birlikte hayatta kalmaya çalışan Ivan, zaman içerisinde farklı bölgelerde bulunmak zorunda kaldı. Bazen küçük gruplarla hareket etti, bazen ise kendi başına ilerledi. İnsanlarla tamamen bağını koparmadı ancak kimseye kısa sürede güvenmedi. Önce insanları gözlemlemeyi, sonra karar vermeyi tercih etti.

Ivan'ın bir başka özelliği de başkalarının sorumluluğunu üzerine almak istememesiydi. İnsanların sürekli ondan ne yapmaları gerektiğini söylemesini beklemesinden hoşlanmıyordu. Bir grubun başına geçip herkes adına karar vermek veya insanların onun vereceği karara göre hareket etmesini istemiyordu. Bir fikri varsa söyler, gerektiğinde yardım ederdi fakat insanların onun ağzından çıkacak kelimeyi beklemesini istemezdi. Daha çok kendi kararlarını vermeyi ve sonuçlarını kendisinin üstlenmesini tercih ediyordu. Aynı özgürlüğü yanında bulunan insanlara da tanıyordu.

Bu yüzden Ivan her zaman doğru kararlar veren biri değildi. Bazen gururu yüzünden geri adım atmıyor, bazen öfkesiyle düşünmeden hareket ediyor, bazen de yanlış insanlara gereğinden fazla şans veriyordu. Sonradan hatasını fark etse bile bunu kolay kolay kabul etmiyordu. Yine de yaptığı hataların sonuçlarından kaçmak yerine kendi payına düşeni üstlenmeye çalışıyordu.

İnsanlara karşı sert tavrı, gerçekten değer verdiği kişilere karşı aynı şekilde değildi. Ivan duygularını açıkça göstermekte iyi değildi. Birini önemsediğini söylemek yerine yanında durmayı veya gerektiğinde yardım etmeyi tercih ediyordu. Bu yüzden dışarıdan bakıldığında soğuk veya umursamaz görünebilse de güvendiği insanları kolay kolay yarı yolda bırakmıyordu. Tatiana da bu insanların başında geliyordu.

H-12'nin içeriden Asiller tarafından düşürüldüğü, Sinek Yuvası'nın isyanlarla dağıldığı ve Kızıl Düşüş sonrasında Alev Asillerinin ortaya çıktığı haberleri zamanla Ivan'a da ulaştı. Bu olaylar ona bu dünyada hiçbir yerin veya grubun tamamen güvenli olmadığını gösterdi. Güçlü bir grubun arkasına sığınmak yerine, nerede olduğunu ve kime güvendiğini kendi değerlendirmeyi tercih etti.

2035 yılına gelindiğinde Ivan 24 yaşındadır. Çocukluğundan beri taşıdığı öfke, ailesinin dağılması ve yıllarca süren kıyamet hayatı onu daha sert ve temkinli birine dönüştürmüştür. İnsanlara kolay güvenmez, kendisine hükmedilmesinden hoşlanmaz ve sırf birinin güçlü veya önemli olması nedeniyle ona boyun eğmez.

Buna rağmen Ivan kendisini kusursuz biri olarak görmez. Bazen öfkesinin kontrolünü kaybettiğini, bazen gururunun önüne geçtiğini ve zaman zaman istemediği halde babasının bazı davranışlarını kendisinde gördüğünü bilir. Viktor gibi olmamak onun için hâlâ önemli bir meseledir.

Ivan'ın amacı bu dünyada güç sahibi olmak veya insanların başına geçmek değildir. Kendi hayatının kontrolünü başkasına bırakmadan yaşamak, yanında gerçekten güvendiği insanları korumak ve mümkün olduğunca kendi yolunda ilerlemek istemektedir. Kimsenin onun adına karar vermesini istemediği gibi, başkalarının hayatları hakkında karar vermek de istemez.

Müzik ise hâlâ hayatının bir parçasıdır. Şartlar ne kadar değişirse değişsin gitarını ve sesini tamamen geride bırakmamaya çalışmaktadır. Çünkü hayatında kaybettiği birçok şeyin aksine müzik, Ivan'ın kendi seçtiği ve kendi kurduğu nadir şeylerden biridir.