Kai Willson

KAI WILLSON

Geçmişin Gölgesinde Bir Hayat

“İnsan bazen her şeyini kaybettikten sonra ayakta kalmayı öğrenir. Fakat ayakta kalmak, geçmişin ağırlığını geride bırakabildiği anlamına gelmez.”

I. Bölüm — Her Şeyin Güzel Olduğu Günler

Kai Willson, İngiltere'nin hareketli şehirlerinden birinde, İngiliz bir baba ile Japon bir annenin kurduğu ailenin ikinci çocuğu olarak dünyaya geldi. Babasının iş hayatındaki başarısı, annesinin huzurlu karakteri ve kendisinden büyük abisinin varlığı, Kai'nin çocukluk yıllarını güven içerisinde geçirmesini sağladı. Henüz küçük yaşlardayken hayatın insanın karşısına çıkarabileceği zorluklardan, geçim sıkıntısından ve bir gecede değişebilecek kaderlerden habersizdi. Onun dünyasında aile, güvenli bir limandan farksızdı. Ne zaman başı sıkışsa arkasında duracak bir babası, kendisini anlayacak bir annesi ve her zaman yanında olacağına inandığı bir abisi vardı.

Kai'nin babası, sağlık sektöründe faaliyet gösteren tanınmış ve başarılı bir şirketin sahibiydi. Uzun yıllar boyunca verdiği emeğin karşılığını almış, ticari ilişkileri ve iş dünyasındaki itibarı sayesinde ailesine rahat bir yaşam sunmayı başarmıştı. Çalışkanlığı, kararlılığı ve sahip olduğu girişimci ruh, onu bulunduğu konuma getiren temel özelliklerdi. Ailesinin geleceğini güvence altına almak için yıllarca çalışmış, çocuklarının kendisinin yaşadığı zorlukları yaşamamasını istemişti. Kai'nin gözünde babası yalnızca evin geçimini sağlayan bir adam değil, aynı zamanda her sorunun üstesinden gelebilecek kadar güçlü bir insandı.

Annesi ise ailesinin hayatındaki dengeyi sağlayan kişiydi. Japon kökenlerinden gelen geleneklerine bağlı, sakin ve fedakâr bir kadındı. Evinde huzuru korumaya, çocuklarının ihtiyaçlarıyla ilgilenmeye ve ailesini bir arada tutmaya önem verirdi. Maddi imkânları ne kadar geniş olursa olsun, çocuklarına paranın her şey olmadığını öğretmeye çalışırdı. Ona göre insanın sahip olabileceği en değerli şey, zor günlerinde yanında duran insanlardı.

Kai'nin kendisinden büyük olan abisi de geleceği için planlar yapan, eğitimine önem veren bir gençti. Saygın bir üniversitede eğitim görerek kendi ayakları üzerinde durmayı, ailesinin kendisine sunduğu imkânları değerlendirerek başarılı bir hayat kurmayı hedefliyordu. Kai ise abisine duyduğu hayranlıkla onun yaptıklarını takip ediyor, zaman zaman onun gibi olmayı istiyor, zaman zaman da kendi yolunu bulmaya çalışıyordu. Aralarındaki yaş farkına rağmen birbirlerine bağlıydılar. Küçük tartışmalar yaşasalar bile günün sonunda birbirlerine sırtlarını dönmezlerdi.

Ailenin yaşamı, dışarıdan bakıldığında birçok insanın sahip olmak isteyeceği türdendi. Evlerinde büyük bir eksiklik yoktu. Gelecek kaygısı günlük hayatlarının merkezinde bulunmuyordu. Aile yemekleri, birlikte geçirilen akşamlar ve sıradan günlerin içerisinde saklı küçük mutluluklar, Kai'nin çocukluğunun en değerli parçalarıydı.

O yıllarda Kai, hayatın her zaman bu şekilde devam edeceğini düşünüyordu. Çalışmanın ve başarının insanı güvende tutacağına, ailesinin her koşulda yanında olacağına inanıyordu. Babasının iş hayatında karşılaştığı zorlukları uzaktan izlese bile bunların bir gün kendi hayatını kökten değiştirebileceğini aklından geçirmiyordu.

Ancak hayat, insanın alıştığı düzenin sonsuza kadar süreceğine dair hiçbir güvence vermiyordu.

Kai'nin çocukluğunun sonunu getiren olay, bir anda ortaya çıkan tek bir felaket değildi. Ailenin yıllar içerisinde inşa ettiği düzen, yavaş yavaş temellerinden sarsılmaya başlamıştı.

II. Bölüm — Çöküşün Başlangıcı

Kai'nin babasının yönettiği şirket, sağlık sektöründe yaşanan ekonomik sıkıntılar ve giderek büyüyen mali kayıplar nedeniyle zor bir döneme girdi. Başlangıçta geçici olduğu düşünülen sorunlar, zaman içerisinde şirketin bütün işleyişini etkileyen büyük bir krize dönüştü. Gelirler azalmaya, borçlar büyümeye ve yıllarca kurulmuş ticari bağlantılar birer birer zayıflamaya başladı.

Babası, ilk zamanlarda bu krizin üstesinden gelebileceğine inanıyordu. Daha önce de zor kararlar almış, iş hayatında çeşitli engelleri aşmıştı. Bu nedenle yaşananların geçici olduğuna kendisini ikna ediyor, şirketini yeniden ayağa kaldırmak için farklı yollar deniyordu. Ancak karşısındaki sorun, alıştığı mücadelelerden çok daha büyüktü. Verdiği kararlar beklediği sonuçları getirmiyor, yaptığı anlaşmalar kayıplarını karşılamaya yetmiyordu.

Bir zamanlar başarılarıyla anılan adam, giderek daha fazla borcun ve sorumluluğun altında kalmaya başladı.

Şirketin çöküşü yalnızca maddi bir kayıp değildi. Babası için yıllarca emek verdiği kimliğinin, saygınlığının ve kendisine duyduğu güvenin de parçalanması anlamına geliyordu. İnsanların kendisine gösterdiği saygının değiştiğini hissediyor, geçmişte kolaylıkla kurabildiği ilişkilerin artık aynı şekilde ilerlemediğini görüyordu. Ailesine sunduğu hayatı koruyamamak, onun üzerinde ağır bir baskı oluşturuyordu.

Kai, babasının değişimini zamanla fark etmeye başladı. Eskiden işten döndüğünde ailesiyle vakit geçiren, gelecek planlarından söz eden ve evin içinde güven veren bir adam olan babası, artık daha sessiz ve düşünceliydi. Telefon görüşmeleri uzuyor, geceleri çalışma odasında daha fazla zaman geçiriyor ve bazen bütün aile uyuduktan sonra bile ışığı açık kalıyordu.

Babasının yüzündeki yorgunluk, zamanla evin atmosferine de yansıdı. Aile eskisi kadar rahat harcama yapamıyor, bazı alışkanlıklarından vazgeçmek zorunda kalıyordu. Önceden üzerinde durulmayan masraflar artık hesaplanıyor, her yeni harcama dikkatle değerlendiriliyordu.

Kai ve abisi, hayatlarının değiştiğini anlasalar da babalarının içinde bulunduğu durumun bütün ağırlığını bilmiyorlardı. Babalarının bir çözüm bulacağına, her şeyi yeniden yoluna koyacağına inanmak istiyorlardı.

Fakat babalarının elinde kalan imkânlar giderek azalıyordu.

Ailenin İngiltere'deki yaşamını sürdürmek, artık her geçen gün daha zor hâle gelmişti. Geçmişte sahip oldukları rahatlığı korumaları mümkün görünmüyordu. Tam da bu dönemde Kai'nin annesi, Japonya'da ailesinden kalan evi hatırlattı. Bu ev, belki de aile için yeniden başlayabilecekleri tek gerçek fırsattı.

Uzun konuşmaların, hesaplamaların ve zor kararların ardından Japonya'ya taşınmaya karar verdiler.

Bu kararın anlamı, Kai için o dönemde tam olarak anlaşılabilir değildi. Bildiği sokakları, alıştığı yaşamı ve geride bıraktığı düzeni bırakacaktı. Ancak ailesinin yanında olacağı için yeni hayatın da zamanla güzelleşeceğini düşünüyordu.

Babası ise İngiltere'den ayrılırken yalnızca bir evden veya ülkeden ayrılmıyordu. Yıllarca kurduğu düzeni, sahip olduğu itibarı ve geçmişteki başarılarının kendisine hatırlattığı kimliği de geride bırakıyordu.

Japonya'ya giden yol, onlar için yeni bir başlangıç gibi görünse de aslında ailelerinin hayatını geri dönülmez biçimde değiştirecek olayların ilk adımıydı.

III. Bölüm — Japonya'da Kaybolan Huzur

Japonya'ya yerleştiklerinde aileyi bambaşka bir hayat bekliyordu. İngiltere'de alıştıkları geniş imkânlar artık yoktu. Annelerinden kalan küçük, bahçeli eve yerleştiler. Ev, geçmişteki yaşamlarıyla karşılaştırıldığında oldukça mütevazıydı. Buna rağmen aile için önemli bir anlam taşıyordu; ellerinde kalan son güvenli yerlerden biriydi.

Bahçesinde yetişen bitkiler, küçük odaları ve çevresindeki sakinlik, zamanla yeni yaşamlarının bir parçası hâline geldi. Aile, kendi ihtiyaçlarını karşılayabilmek için ellerinden geleni yapmaya başladı. Sebze ve meyve yetiştiriyor, harcamalarını mümkün olduğunca azaltıyor ve mevcut imkânlarını dikkatli kullanıyorlardı.

Kai, başlangıçta bu değişime alışmakta zorlandı. Bir zamanlar sıradan kabul ettiği şeylerin artık ulaşılması güç hâle gelmesi, hayatın gerçekleriyle ilk kez yüzleşmesine neden oldu. Ancak zamanla yeni düzenin bazı yönlerini kabullendi. Bahçede çalışmayı, toprağa emek vermeyi ve küçük bir işin bile aileye katkı sağlayabileceğini öğrendi.

Abisi de eğitim hayallerini yeniden değerlendirmek zorunda kaldı. Geleceğe ilişkin planlarını ertelemek, ailesinin ihtiyaçlarını öncelik hâline getirmek ve kendi sorumluluklarını daha erken üstlenmek durumundaydı. Buna rağmen kardeşine destek olmaktan vazgeçmedi. Kai için abisi, yeni hayatlarının belirsizliği içerisinde değişmeyen tek insanlardan biriydi.

Fakat evin içinde herkes aynı şekilde mücadele etmiyordu.

Babası, yaşadığı kayıpları kabullenmekte giderek daha fazla zorlanıyordu. Yıllarca ailesinin geleceğini kontrol altında tuttuğuna inanmış, sorunları çözebilecek güce sahip olduğunu düşünmüştü. Şimdi ise bir zamanlar sahip olduğu hayatın yalnızca hatıralarına tutunabiliyordu.

Ailesine karşı güçlü görünmeye çalışıyordu. Çocuklarının kendisini çaresiz görmesini istemiyor, onların gözünde başarısızlığa uğramış bir adam hâline gelmekten korkuyordu. Ancak geceleri bu düşüncelerden kaçamıyordu. Kaybettiği şirketi, yarım kalan planları ve geçmişte kurduğu bağlantıları düşünüyor, yeniden ayağa kalkabilmek için bir çıkış yolu arıyordu.

Başlangıçta amacı oldukça basitti: Ailesine yeniden rahat bir hayat sunmak ve kaybettiklerini geri kazanmak.

Ancak insan, içinde bulunduğu çaresizlikten kurtulmak isterken bazen kendisini daha büyük bir çıkmazın içine sürükleyebilir.

Babası da zaman içerisinde bu çıkmazın içine girdi. Yasal yollarla istediği kadar para kazanamayacağına ve geçmişteki konumuna dönemeyeceğine inanmaya başladı. İlk başta geçici bir çözüm olarak gördüğü yasa dışı işlere yönelmesi, giderek daha büyük riskler almasına neden oldu. Bir süre sonra uyuşturucu ticaretine, özellikle esrar dağıtımına bulaştı.

Yaptığı işlerin sonuçlarını tam olarak değerlendiremiyordu. Para kazanmak ve yeniden güç sahibi olmak için attığı adımların, kendisini hangi insanların karşısına çıkarabileceğini bilmiyordu. Japonya'daki suç dünyasının kendi kuralları, bölgeleri ve dokunulmaması gereken sınırları vardı.

Babası ise geçmişte iş dünyasında elde ettiği deneyimin, yeni girdiği bu dünyada da kendisine yol göstereceğini düşünmüş olmalıydı. Fakat ticari anlaşmazlıklarla suç örgütlerinin çıkarları arasındaki fark, onun tahmin ettiğinden çok daha büyüktü.

Kai, bütün bunlardan habersizdi.

Onun gözünde babası hâlâ ailesini toparlamaya çalışan, geçmişte yaşadığı başarısızlıkların ardından yeniden ayağa kalkmak isteyen bir adamdı. Babasının geceleri neden ortadan kaybolduğunu, kimlerle görüştüğünü ve para kazanmak için hangi yollara başvurduğunu bilmiyordu.

Ailesinin içerisinde büyüyen sessizliğin ardında, yaklaşmakta olan felaketin izleri vardı.

IV. Bölüm — Yanlış Bir Adımın Bedeli

Babası, yasa dışı ticaret içerisinde kendisine küçük bir yer edinmeye çalışırken farkında olmadan çok daha büyük bir yapının çıkarlarına dokundu. Faaliyet gösterdiği bölge, Japonya'daki güçlü bir suç örgütünün kontrol alanı içerisindeydi. Üstelik babası, örgüt liderinin en değer verdiği müşterilerinden biriyle iş yapmaya çalışan kişilerin arasına girmişti.

Başlangıçta kendi kazancını artırmak için attığı bu adım, örgüt liderinin gözünde sıradan bir ticari rekabet değildi. Kontrolü altındaki bölgede kendisinden habersiz hareket edilmesi, otoritesine karşı yapılmış bir saygısızlık olarak değerlendirildi.

Liderin tepkisi sert oldu.

Babasının kim olduğunu öğrenen örgüt, onun faaliyetlerini takip etmeye başladı. Kimlerle görüştüğü, hangi bölgelerde dolaştığı ve kimlerle iş yaptığı araştırıldı. Çok geçmeden babasının kimliği ve ailesi hakkında da bilgi edinildi.

Babası, işlerin bu noktaya geleceğini öngörememişti. İçinde bulunduğu durumun ciddiyetini fark ettiğinde ise artık geri çekilmek sandığı kadar kolay değildi. Bir tarafta ailesini yeniden ayağa kaldırma isteği, diğer tarafta yanlış insanlarla kurduğu ilişkilerin sonuçları vardı. Kai'nin ailesi ise günlük yaşamını sürdürüyordu.

Evlerinde yapılan sıradan konuşmalar, bahçede geçirilen zaman ve birlikte yenilen yemekler, yaklaşan tehlikeden habersiz devam ediyordu. Babalarının içinde bulunduğu durumdan kimsenin haberi yoktu. Aile üyeleri, yaşadıkları maddi sıkıntıların en kötü döneminin geride kaldığını düşünmeye başlamıştı.

Oysa babalarının geçmişteki hataları, kapılarının önüne kadar gelmişti. Bir gece, aile evlerinde sakin bir akşam geçirirken kapı çalındı.

Kai, kapıya en yakın olan kişiydi. Yerinden kalktı ve kapıya doğru ilerledi. Kapıyı açtığında karşısında siyah takım elbiseler giymiş, yüzleri maskelerle örtülü beş adam gördü. Adamların duruşları ve ellerindeki silahlar, sıradan bir

ziyaret için gelmediklerini açıkça gösteriyordu.

İçlerinden biri, Kai'ye babasının nerede olduğunu sordu. Sesindeki sertlik, sorunun aslında bir rica olmadığını anlamasına yetmişti.

Kai, o an neyle karşı karşıya olduğunu bilmiyordu. Ancak karşısındaki kişilerin niyetlerinden şüphelendi. Babasını görmek istediklerini söyleyen bu yabancılara güvenmedi ve kapıyı kapatmaya çalıştı.

Adamlar buna izin vermedi.

Kapıyı kuvvetle iterek içeri girdiler. Kai, ne olduğunu anlamaya çalışırken adamlardan bazıları evin içerisinde ilerlemeye başladı. Sesler yükseldi, aile üyeleri bulundukları yerden çıkıp neler yaşandığını anlamaya çalıştı.

Birkaç saniye içerisinde evlerinin güvenli olduğunu düşündükleri bütün dünya altüst olmuştu.

Silahlı adamlar babasını bulduklarında aile üyelerinin karşısına geçtiler. İçlerinden biri, babasına büyüklerin işlerine karışmaması gerektiğini öğrenmeden bu dünyaya adım atanların sonunun böyle olacağını söyleyen soğuk bir tehditte bulundu.

Kai, söylenenlerin anlamını kavramaya çalışıyordu. Babasının bu insanlarla ne gibi bir meselesi olabileceğini, neden evlerine geldiklerini ve bütün bunların nasıl gerçekleştiğini bilmiyordu.

Ardından silah sesleri duyuldu.

Her şey o kadar hızlı gerçekleşti ki Kai'nin düşünmeye, tepki vermeye veya babasını korumak için harekete geçmeye fırsatı olmadı. Birkaç saniye önce hayatta olan babası, gözlerinin önünde yere yığıldı.

Abisi ve annesi dehşet içerisinde donup kalmıştı. Silahlı adamlar, kimsenin kendilerine yaklaşmasına izin vermeden silahlarını aile üyelerine doğrulttu. Ardından geldikleri gibi evden ayrıldılar.

Kapının kapanmasıyla birlikte evin içinde ağır bir sessizlik oluştu.

Kai, yerde yatan babasına bakıyordu. Zihni gördüklerini kabul etmeyi reddediyordu. Babasının birazdan ayağa kalkacağını, yaşananların yanlış anlaşılmış bir olay olduğunu ve her şeyin normale döneceğini düşünmek istiyordu.

Ancak hiçbir şey değişmedi.

O gece Kai, hayatında ilk defa sevdiği bir insanı kendi gözleri önünde kaybetti. Daha birkaç dakika önce var olan aile düzeni, yerini korkuya ve çaresizliğe bırakmıştı.

Çocukluğunda babasını her sorunun çözümünü bilen güçlü bir adam olarak görmüştü. Şimdi ise onu koruyamamıştı. Babasının kendisini savunabileceğine, ailesini her koşulda güvende tutabileceğine dair inancı, o evin içerisinde parçalanmıştı.

O gece yalnızca babasını değil, dünyaya duyduğu güvenin önemli bir kısmını da kaybetti.

V. Bölüm — Annesinin Son Gecesi

Babasının ölümünden sonra geçen günler, Kai ve abisi için birbirine benzeyen uzun bir döneme dönüşmüştü. Hayatlarını devam ettirmeye çalışıyor, annelerinin yanında bulunuyor ve kaybettikleri insanın yokluğuna alışmaya uğraşıyorlardı.

Bir gece anneleri, iki oğlundan da yanında uyumalarını istedi.

Normal şartlarda herkes kendi odasında kalırdı. Ancak o gece anneleri, ikisini de yanında görmek istiyordu. Belki yalnız kalmak istememişti, belki de çocuklarıyla geçirebildiği zamanı biraz daha uzatmak istiyordu. Kai ve abisi, annelerinin bu isteğini sorgulamadan kabul etti.

Üçü aynı odada bir araya geldi.

O gece geçmişten konuşmaya başladılar. Babalarının hayatta olduğu günleri, İngiltere'de geçirdikleri eski zamanları ve ailecek yaşadıkları güzel anıları hatırladılar. Konuştukça bir zamanlar sahip oldukları hayatın ne kadar uzakta kaldığını fark ediyorlardı.

Annesi, iki oğluna duyduğu sevgiyi dile getirdi. Onların birbirlerine sahip çıkmalarını, hayatın karşılarına çıkaracağı zorluklar ne kadar büyük olursa olsun birbirlerinden vazgeçmemelerini istedi.

Kai ve abisi, annelerine sarılarak onu teselli etmeye çalıştı.

O gece birbirlerine daha sıkı sarıldılar. Bir süredir üzerlerinden eksik olmayan acının içerisinde, aile olarak hâlâ bir arada olmanın verdiği küçük bir huzur buldular. Sonunda uykuya daldılar.

Sabah ilk uyanan abisi oldu.

Yataktan kalktı, elini yüzünü yıkadı ve mutfağa geçerek kahvaltı hazırlamaya başladı. Evin içinde uzun zamandır eksik olan sıradanlığı yeniden hissetmek istiyor gibiydi. Bir süre sonra Kai de uyandı ve abisinin yanına giderek kahvaltı hazırlığına yardım etti.

İki kardeş, annelerinin hâlâ uyuduğunu düşünüyordu.

Kahvaltı hazır olduğunda birlikte odasına girdiler. Annelerini uyandırmak için seslendiler. İlk başta bunun sıradan bir sabah olduğunu düşünüyorlardı. Belki anneleri yorgundu, belki de biraz daha uyumak istiyordu.

Ancak hiçbir cevap alamadılar.

Abisi annesine yaklaşarak onu uyandırmaya çalıştı. Omzuna dokundu, yeniden seslendi ve tepki vermesini bekledi. Ardından durumun normal olmadığını fark etti. Annesinin nefesini ve nabzını kontrol ettiğinde korktuğu gerçekle karşılaştı.

Anneleri hayatını kaybetmişti.

Bir gece önce yanlarında olan, kendilerine sarılan ve birbirlerine sahip çıkmalarını isteyen kadın artık yaşamıyordu.

Abisi, yaşadığı şoku bastırmaya çalışarak Kai'yi sakinleştirmeye ve yardım çağırmaya uğraştı. Fakat Kai duyduklarını kabul edemiyordu. Annesine yaklaşarak onu uyandırmaya çalıştı, kendisine cevap vermesini istedi ve yaşananların gerçek olmadığını düşünmek için bir neden aradı.

Daha dün gece birlikte konuşmuşlardı. Daha dün gece annesi yanlarındaydı. Daha dün gece, ailesinden geriye kalan son insana sarılarak uykuya dalmıştı.

Şimdi ise o da gitmişti.

Kai'nin içerisinde kalan son güven duygusu, annesinin ölümüyle birlikte sarsıldı. Babasının ölümünden sonra annesinin yanında kalmış, en azından onunla birlikte yeni bir hayat kurabileceklerini düşünmüştü. Artık bu ihtimal de ortadan kalkmıştı.

Yardım çağrıldı ve annelerinin ölümünün ardından gerekli işlemler yapıldı. Bir süre sonra anneleri, eşinin yanına defnedildi.

Kai ve abisi mezarın başında uzun süre kaldılar. Önlerinde yan yana duran iki mezar, hayatlarında artık hiçbir şeyin eskisi gibi olmayacağını hatırlatıyordu. Söylemek istedikleri çok şey vardı. Fakat onları dinleyebilecek ne anneleri ne de babaları vardı.

Yanında abisi vardı. Fakat çocukluğundan beri kendisini koruyacağına inandığı babası ve her koşulda sığınabileceği annesi artık yoktu. Bundan sonra hayatının nasıl devam edeceğini kimse ona söylemeyecekti.

Önünde uzun, belirsiz ve zor bir yol vardı.

VI. Bölüm — Anahtar Sesleri Arasında Yeni Bir Başlangıç

Anne ve babalarının kaybından sonra Kai ile abisinin hayatında yeni bir dönem başladı. Artık onların geçimini sağlayan, kararlarında yol gösteren veya zor zamanlarda sorumluluklarını paylaşan ebeveynleri yoktu. Ellerinde kalan tek aile bağı birbirleriydi.

İlk günler oldukça zordu.

Bir yandan yaşadıkları kayıpların acısıyla baş etmeye çalışıyor, diğer yandan günlük ihtiyaçlarını karşılamak zorunda kalıyorlardı. Evdeki sessizlik, anne ve babalarının yokluğunu her gün yeniden hatırlatıyordu. Geçmişte birlikte yaptıkları şeyler, şimdi tamamlanmamış birer hatıra olarak kalmıştı.

Kai'nin araçlara duyduğu ilgi, zamanla hayatının en önemli uğraşlarından biri hâline geldi.

Başlangıçta bu merakın nereye varacağını kendisi de bilmiyordu. Araçların çalışma sistemlerini öğrenmek, parçaların nasıl bir araya geldiğini anlamak ve arızaların nedenlerini keşfetmek ona ilgi çekici geliyordu. Diğer insanların bir sorun olarak gördüğü şeyler, Kai için çözülmesi gereken birer bilmeceye dönüşüyordu.

Bir süre sonra bir araç tamir atölyesinde çalışmaya başladı.

İlk günlerinde kendisine verilen işler oldukça basitti. Aletleri düzenliyor, parçaları taşıyor, çalışma alanını temizliyor ve ustalarının yaptığı işleri dikkatle izliyordu. Henüz deneyimi sınırlıydı. Ancak öğrenmeye istekliydi ve kendisine verilen sorumlulukları ciddiye alıyordu.

Atölyedeki çalışma düzeni, onun alışık olduğu hayattan farklı bir disiplin gerektiriyordu. Bir arızayı doğru tespit edebilmek için sabırlı olması, yaptığı işin her ayrıntısına dikkat etmesi ve acele etmemesi gerekiyordu. Yanlış takılan bir parçanın veya gözden kaçırılan küçük bir sorunun daha büyük problemlere yol açabileceğini kısa sürede öğrendi.

Kai, zamanla araçların mekanik yapısını daha iyi anlamaya başladı. Motorların çalışma prensiplerini, farklı parçaların birbiriyle ilişkisini ve arızaların nasıl tespit edileceğini öğrendi. Başlangıçta yalnızca ustalarının yardımıyla yapabildiği işleri, zaman içerisinde kendi başına tamamlayabilecek seviyeye ulaştı.

Bu meslek ona yalnızca para kazanmayı öğretmedi.

Araç tamiri, Kai'nin hayatında kontrol edebildiği nadir şeylerden biriydi. Geçmişte ailesinin başına gelenleri değiştirememiş, babasının ölümünü engelleyememiş ve annesinin kaybının önüne geçememişti. Fakat atölyede karşısına çıkan bir sorunu çözebilir, bozuk bir parçayı değiştirebilir ve çalışmayan bir aracı yeniden işler hâle getirebilirdi.

Bir aracın arızasını bulmak için gösterdiği dikkat, zamanla hayatının diğer alanlarına da yansıdı. Sorunları görmezden gelmek yerine anlamaya çalışmayı, bir şeyin neden bozulduğunu öğrenmeden onu düzeltmenin mümkün olmadığını kavradı.

Abisi de bu dönemde ailesinin geçimini sağlayabilmek için bir markette işe girdi. Kazandığı parayla evin masraflarını karşılamaya yardımcı oluyor, Kai'nin meslek edinmesi için gereken zamanı ve imkânı yaratmaya çalışıyordu. İzin günlerinde veya boş zamanlarında kardeşinin çalıştığı atölyeye gidiyor, ona yardım ediyor ve birlikte daha iyi bir gelecek kurabilmek için uğraşıyordu. İkisi de kolay bir hayat yaşamıyordu.

Kazandıkları parayı dikkatli kullanıyor, ihtiyaçlarıyla istekleri arasında seçim yapmak zorunda kalıyorlardı. Bazen gelecekleri hakkında endişeleniyor, bazen de emeklerinin karşılığını alabilmek için daha fazla çalışmaları gerektiğini düşünüyorlardı.

Fakat bütün bu zorlukların içerisinde Kai'nin bir amacı vardı.

Kendi ayakları üzerinde durmak, bir gün kendi işini kurmak ve hiç kimseye muhtaç olmadan yaşayabilecek bir düzene sahip olmak istiyordu. Babasının geçmişte yaptığı hataları tekrarlamak istemiyor, kısa yoldan kazanılan paranın insanı nasıl bir çıkmaza sürükleyebileceğini unutmuyordu.

Ona göre gerçek başarı, yalnızca para kazanmak veya insanların saygısını görmek değildi. Bir insanın kendi emeğiyle bir şey inşa edebilmesi ve onu koruyabilmesi de başarıydı.

Yıllar süren çalışmanın ardından Kai, hayalini kurduğu adımı atmayı başardı.

Kendi araç tamir dükkânını açtı.

Dükkânın kapısını ilk kez kendi işinin sahibi olarak açtığı gün, bunun sıradan bir başlangıç olmadığını biliyordu. Bu küçük iş yeri, geçmişte kaybettiği hayatın yerine kendi elleriyle kurduğu yeni düzenin simgesiydi. İçerideki aletler, çalışma tezgâhı ve tamir edilmeyi bekleyen araçlar, yıllarca verdiği emeğin karşılığını temsil ediyordu.

Artık kendi kararlarını verebiliyor, kazandığı paranın karşılığını doğrudan görebiliyor ve geleceğini kendi çabalarıyla şekillendirebiliyordu.Abisiyle birlikte hayatlarını sürdürmeye devam ettiler.

Kai için bu dükkânın anlamı hiçbir zaman yalnızca ticari kazançla sınırlı olmadı. O, çocukluğunda kaybettiği güveni yeniden inşa etmeye çalışıyordu. Geçmişinde yaşanan felaketleri değiştiremese de geleceğinde neyi nasıl yapacağına karar verebilirdi.

Ve ilk kez, hayatının kontrolünü kendi ellerine aldığını hissediyordu.

VII. Bölüm — Kıyametin BaşlangıCI: Los Santos'a Uzanan Yol

Kai, Osaka'daki tamirhanesinde her zamanki gibi çalıştığı sırada dışarıdan gelen çığlıkları ve siren seslerini duydu. İlk başta büyük bir kaza yaşandığını düşündü ancak sokaklardaki panik giderek büyüyordu. İnsanlar birbirlerinden kaçıyor, bazıları yardım çığlıkları atıyordu. Çok geçmeden şehirde açıklanamayan saldırıların başladığını ve insanların zombilere dönüştüğünü fark etti.

Kai'nin aklına gelen ilk kişi ağabeyiydi. Hemen telefonuna sarılarak onu aramaya başladı ancak hiçbir aramasına cevap alamadı. Ağabeyi, yaklaşık bir iki hafta önce iş bulmak amacıyla Los Santos'a gitmişti. Kai, ona ulaşabilmek için defalarca arama yaptı ve mesaj gönderdi fakat bütün çabaları sonuçsuz kaldı.

Etrafındaki kaos büyürken Kai, Osaka'da kalmanın artık güvenli olmadığını anladı. Ancak tek başına kaçıp hayatta kalmayı düşünemiyordu; çünkü ailesinden geriye kalan tek kişi ağabeyiydi. Onun başına ne geldiğini bilmeden yoluna devam etmek Kai için mümkün değildi.

Bunun üzerine elinden geldiğince gerekli eşyalarını

topladı ve Los Santos'a gitmeye karar verdi. Oraya ulaşmanın kolay olmayacağını biliyordu fakat ağabeyini bulma ihtimali, karşılaşabileceği bütün tehlikelerden daha önemliydi.

Kai Willson'ın Los Santos yolculuğu, yeni bir hayat kurma arzusundan değil, geriye kalan son ailesini bulma umudundan doğmuştu. Dünya artık eskisi gibi değildi ve Kai, bu yeni dünyada hem hayatta kalmak hem de ağabeyine kavuşmak için mücadele etmek zorundaydı.