OWEN MOORE

Herkesi kurtarabileceğine inandığı için değil; yapabileceği küçük bir şey varken elini çekmek istemediği için yardım eder.

I. Kıyamet Öncesi

Owen Moore, Amerika'da sıradan bir hayat sürerken Los Santos'a taşındı. Kendini başkalarından üstün görmeyen, hayatını büyük hedeflerden çok günlük sorumluluklarla kuran biriydi. Kahverengi saçları ve gözleri, 188 santimetrelik boyu, hafif göbeği ve kirli sakalıyla kalabalıkta dikkatleri üzerine çeken biri sayılmazdı. Bir odaya girdiğinde herkesin ona dönmesini beklemez, sözü dinlensin diye sesini yükseltmeye ihtiyaç duymazdı.

Owen insanları önce dinler, sonra konuşurdu. Bu yüzden ilk bakışta çekingen ya da fazla alttan alan biri gibi görünebilirdi. Aslında çevresinde olup biteni dikkatle izler, tartışmanın hangi noktada büyüdüğünü anlamaya çalışırdı. Bir anlaşmazlığı kazanmaktan çok, insanların birbirini dinleyebileceği bir noktaya dönmesini önemserdi.

II. Mount Zonah'daki Nöbetler

Hemşirelik eğitimini tamamladıktan sonra Mount Zonah Hastanesi'nde stajyer hemşire olarak çalışmaya başladı. Üçüncü ameliyathane kanadındaki görevlerinde kıdemli sağlık çalışanlarını izliyor; sterilizasyon, hasta takibi ve kendisine verilen temel bakım işlerini özenle yerine getiriyordu. Bilmediği bir konuda tahmin yürütmek yerine soru sormayı seçerdi. Henüz tecrübesinin sınırlı olduğunu biliyor, öğrenmenin bunu saklamaktan daha değerli olduğuna inanıyordu.

Hastanenin temposu yorucuydu ama tanıdıktı. Ameliyathane çevresindeki hazırlıkları, steril alanların korunmasını ve hastaların işlem öncesi-sonrası takibini dikkatle öğrenmeye çalışıyordu. Owen için meslek yalnızca teknik bilgi değil; sabır, dikkat ve ekip çalışması da demekti.

En rahat ettiği kişi, sık sık aynı gece nöbetini paylaştığı iş arkadaşıydı. Yoğun saatlerde birbirlerinin işini kolaylaştırıyor, uzun nöbetlerde kısa molalarda konuşuyor ve hastane koridorlarının baskısını birlikte taşıyorlardı. Owen için bu yakınlık büyük sözlerden ibaret değildi: aynı işi paylaşmak, zor bir anda yanında birinin olduğunu bilmek ve karşısındakinin neye ihtiyaç duyduğunu fark etmekti.

Hastanede tansiyon yükseldiğinde Owen tarafları karşı karşıya getirmek yerine konuşmayı yumuşatmaya çalışırdı. Bu her sorunu çözmezdi; bazen insanları sakinleştirmeye çalışırken kendi ihtiyaçlarını geri plana atar, gerektiği anda daha net konuşmakta gecikirdi. Yine de o günlerde kurumların ve kuralların insanları koruyacağına inanıyordu. Hastanelerin düzeni sağlayacağına, otoritenin insanları güvende tutacağına ve insanların özünde doğru olanı yapmaya çalışacağına dair güveni tamdı.

III. Salgının İlk İşaretleri

Salgının başladığı gün Owen, Mount Zonah Hastanesi'nin üçüncü ameliyathane kanadında nöbetteydi. Gece nöbetinin son saatlerine doğru rutin sterilizasyon ve hasta takibi işleriyle ilgileniyordu. İlk başta hastane radyosundan ve telsizlerden art arda geçen acil durum kodları duyuldu. Ardından acil servise yüksek ateş, bilinç bulanıklığı ve alışılmadık ölçüde saldırganlık gösteren hastalar getirilmeye başladı.

Dışarıdaki ambulans sirenleri sıklaştıkça hastanenin alışılmış düzeni de çözülmeye başladı. Koridorlarda koşuşturan çalışanlar birbirlerinden haber almaya çalışıyor, hastalar ve yakınları ne olduğunu anlamaya uğraşıyordu. Owen ilk vakalara eğitiminde öğrendiği temel bakım adımlarıyla yaklaşmaya çalıştı. Fakat karşılarındaki durum sıradan bir acil servis yoğunluğu değildi. Kontrolünü kaybeden bir hastanın sağlık çalışanlarına saldırmaya çalışması, Owen'ın da bunu fark ettiği ilk anlardandı.

Owen elinden geleni yaptı; fakat o yalnızca bir stajyerdi. Hastanenin kararlarını verecek yetkisi, salgının ne olduğunu anlayacak bilgisi ya da çöken düzeni tek başına durduracak deneyimi yoktu. Bildiği kuralların artık herkesi korumaya yetmediğini gözlerinin önünde görüyordu.

IV. Üçüncü Kanattaki Kayıp

En kritik anlardan biri, ameliyathane koridorundaki güvenlik kapılarının kontrolünü kaybetmiş kalabalık tarafından zorlanmasıyla yaşandı. Owen ve nöbet arkadaşı dikiş ve pansuman odasının yakınındaydı. Kapı dayanamayınca salgından etkilenmiş birkaç kişi içeri girdi. Owen, yakındaki tıbbi ekipman arabasını kapıya doğru iterek arkadaşına zaman kazandırmaya çalıştı.

Arbedenin içinde saldırganlardan biri nöbet arkadaşının üzerine çullandı. Owen onu çekip kurtarmak için hamle yaptı ve saldırganı geriye itmeyi başardı; ancak arkadaşı ağır bir darbe almıştı. Owen'ın bildiği temel müdahaleler o an yeterli olmadı. Yardım etmeye çalışmasına rağmen arkadaşını kaybetti.

Bu kayıp, Owen'ın yalnızca sevdiği bir iş arkadaşını yitirmesi değildi. Hastaneye, kurallara ve aldığı eğitimin insanları koruyabileceğine duyduğu güven de o kanatta kırıldı. Mount Zonah artık bildiği güvenli yer değildi. Eski dünyanın devam ettiğini söylemek için elinde hiçbir neden kalmamıştı.

V. Eve Dönüş

Hastaneden ayrıldıktan sonra Owen'ın aklında tek bir düşünce vardı: ailesine ulaşmak. Sokaklardaki karmaşanın içinden geçerek eve vardığında onları sağ salim bulmayı umuyordu. Ancak eve girdiğinde ailesinin hayatını kaybettiğini gördü.

Owen o anda ne yapacağını bilemedi. Hastanede arkadaşını kaybetmesinin ardından evinde de tutunabileceği en yakın bağları yitirmişti. Dünyayı ayakta tuttuğunu düşündüğü kurumlar çalışmıyor, yardım çağrıları karşılıksız kalıyor ve eskiden güvenli saydığı ev artık bir yuva olmaktan çıkıyordu. Çöküşten önce taşıdığı naiflik — sistemin ve adaletin insanları mutlaka koruyacağı, insanların temelinde iyi olduğu inancı — o gün sona erdi.

Buna rağmen Owen öfkesini çevresine yönelten biri olmadı. Önce oradan ayrılması gerektiğini düşündü. Kayıplarını geride bırakmış gibi davranmadan, yalnızca hayatta kalabilmek için hareket etmeye başladı. Güvenli bir yer ararken hem yorgunlukla hem de yaşadıklarının ağırlığıyla baş etmeye çalışıyordu.

VI. Zentrum'a Giden Yol

Günler süren belirsizliğin, açlığın ve tehlikelerden uzak durma çabasının ardından Owen'ın yolu Zentrum'a çıktı. Orada nasıl bir düzen olduğunu, kendisini nasıl karşılayacaklarını ya da uzun süre kalıp kalamayacağını bilmiyordu. Yine de tek başına dolaşmaya devam etmekten daha güvenli bir ihtimal arıyordu.

Zentrum'a vardığında Owen'ın elinde eski hayatından kalan şeyler çok azdı. Fakat hemşirelik eğitimi ve Mount Zonah'da öğrendikleri hâlâ aklındaydı. Bunların yeni toplulukta bir karşılığı olabileceğini düşünmek istiyordu: temel bakımda, yaraların temizlenip sarılmasında, sterilizasyonda ve ihtiyaç sahiplerinin takibinde yardımcı olabilirdi. Bildiklerinin herkesi kurtarmaya yetmeyeceğini biliyordu; yine de bir topluluğun içinde işe yarar biri olabilmek, onun için yeniden başlangıç yapmanın mümkün bir yoluydu.

Owen Zentrum'da hemen güven kazanacağını varsaymaz. Önce çevresini tanımaya, kimin neye ihtiyaç duyduğunu anlamaya çalışır. Kendisine verilen küçük sorumlulukları dikkatle yerine getirerek toplulukta bir yer edinmeyi umar. Eski dünyadan taşıdığı mesleki bilgiyi yeni düzenin kurallarına göre kullanması gerekecektir.

VII. Kişiliği ve İçinde Taşıdığı Yük

Owen sakin, alçakgönüllü ve uzlaşmacı bir karakterdir. Tartışmaları büyütmekten kaçınır; insanlar arasında tansiyon yükseldiğinde sözleriyle arayı bulmaya çalışır. Bunu her zaman başaramaz. Bazen karşısındakileri yatıştırma isteği, kendi sınırını korumasını zorlaştırır; sert ve hızlı bir karar gerektiğinde pasif kalabilir.

Yaşadıkları, insanlara ve kurumlara duyduğu güveni değiştirmiştir. Bu değişim Owen'ı acımasız ya da tamamen umutsuz biri yapmaz; yalnızca iyi niyetin tek başına yeterli olmadığını öğrenmiştir. İnsanlarla bağ kurmak ister, ancak kaybetme korkusu yüzünden bunu kolayca gösteremez. Özellikle yeni bağlandığı kişiler tehlikeye girdiğinde Mount Zonah'daki ve evindeki kayıplar yeniden aklına gelir.

Stres ve kaygı yükseldiğinde Owen tırnak etlerini koparma ya da soyma alışkanlığına yönelir. Çoğu zaman üzüntüsünü içine atar; dışarıdan sakin görünmesi, içinde hiçbir şey yaşamadığı anlamına gelmez.

VIII. Bildikleri ve Sınırları

Mount Zonah'daki stajyerlik geçmişi Owen'a temel tıbbi müdahale, ilk yardım, yara temizliği ve pansuman, temel dikiş, sterilizasyon ve hasta takibi konularında pratik bilgi kazandırdı. Acil bir durumda çevresini düzenlemeye, yaralıyı sakinleştirmeye ve bildiği temel adımları uygulamaya çalışabilir. İnsanlarla sakin bir dille iletişim kurabilmesi de topluluk içindeki gerilimlerde işe yarayabilir.

Ancak Owen uzman doktor ya da deneyimli bir cerrah değildir. Karmaşık ameliyatları, ileri düzey teşhisleri ve ağır tıbbi vakaları tek başına yönetemez. İlaç, ekipman ve temiz malzeme eksikliği bildiklerini uygulamasını zorlaştırabilir. Baskı altında hata yapmaktan korkar; bazen bu korku harekete geçmesini geciktirebilir. Yardım etme isteğiyle her şeyi yapamayacağını kabul etme zorunluluğu arasındaki çatışma, onun rolünün önemli bir parçasıdır.

IX. Zentrum'da Yeni Bir Yer Arayışı

Owen, Zentrum'a bir kahraman ya da kurtarıcı olarak gelmedi. Kaybettiklerinin yerini kimsenin dolduramayacağını biliyor. Aradığı şey, geçmişini silmek değil; bildiklerini ve sakin yapısını bir topluluğun yararına kullanabileceği, kendisinin de yeniden insanlarla yan yana durabileceği bir hayat kurmak.

Birinin yarasını sararken, nöbet düzenine yardım ederken ya da gergin bir konuşmayı yatıştırmaya çalışırken Owen için küçük görünen işler yeni bir anlam kazanır. Her durumda doğru kararı veremeyebilir. Bazen korkusu ağır basar, bazen başkasını korumaya çalışırken kendi sınırını fark edemez. Zentrum'da kalıcı bir yer edinmenin, yalnızca mesleki bilgisiyle değil, zaman içinde kuracağı güvenle mümkün olacağını öğrenmeye çalışır.

Owen'ın önündeki soru artık eski dünyanın geri gelip gelmeyeceği değil. Kaybettiği insanları geri getiremeyeceğini bilerek, yeni bağlar kurmaya cesaret edip edemeyeceği.