RAYNZ MURPHY

Doğum: 14 Ekim 2010
Doğum Yeri: Los Angeles, Compton
Doğum Hastanesi: St. Francis Medical Center
Uyruğu: Amerikan
Aile: Anthony Murphy, Emma Murphy
Kardeş: Yok
Yaş: 25
Dead man don't tell lies

Çocukluk

Raynz Murphy, 14 Ekim 2010 tarihinde Los Angeles'ın Compton bölgesindeki St. Francis Medical Center'da, Anthony ve Emma Murphy çiftinin tek çocuğu olarak dünyaya geldi.

Murphy ailesi hiçbir zaman büyük bir servete sahip olmadı. Anthony, geçimini oto tamirciliği yaparak sağlayan çalışkan bir adamdı. Emma ise ev işleriyle ilgileniyor, zaman zaman başkalarının evlerine temizliğe giderek aile bütçesine katkıda bulunuyordu.

Maddi imkânları sınırlı olsa da Raynz'in çocukluğu sevgi bakımından hiçbir zaman eksik kalmadı. Anthony, oğlunun yüzünü güldürmek için elinden geleni yapan bir babaydı. İşten ne kadar yorgun dönerse dönsün Raynz'e zaman ayırır, onunla ilgilenir ve sahip olduğu her şeyi oğluyla paylaşmaya çalışırdı.

Raynz için babasının oto tamirhanesi de zamanla ikinci bir ev hâline geldi. Henüz küçük yaşlarda babasının yanında araçları izlemeye başladı. Motorların çalışma mantığını, parçaların birbirine nasıl bağlandığını ve bir arızanın sabırla araştırılarak nasıl çözüldüğünü öğreniyordu. O zamanlar bunun ileride hayatının en önemli parçalarından biri olacağını bilmiyordu.

Annesi Emma ise Raynz'e hayatın daha farklı taraflarını öğretiyordu. İnsanlara saygılı davranmayı, sahip olduklarının kıymetini bilmeyi ve bir başkasına yardım ederken karşılık beklememeyi ondan öğrendi.

Raynz'in ailesiyle kurduğu bağ, karakterinin temelini oluşturdu.

Bir Gözünü Kaybetmesi

Raynz'in çocukluğu her ne kadar huzurlu ilerlese de hayatı küçük yaşta beklenmedik bir şekilde değişti. Sol gözündeki retina damarlarında meydana gelen tıkanıklık sonucunda görme yetisini kaybetti.

Anthony ve Emma bu haberi kabullenmekte zorlandı. Özellikle Anthony, oğlunun yeniden görebilmesi için elinden gelen her şeyi yapmaya çalıştı. Doktorlar, tedaviler ve sayısız umut... Ancak bütün çabalara rağmen Raynz'in sol gözü kurtarılamadı.

Bu olay, onun hayatındaki ilk büyük sınav oldu. Raynz bir süre boyunca diğer çocuklardan farklı olduğunu düşünse de zamanla bu düşünceyi geride bıraktı. Tek gözüyle yaşamayı öğrenmek zorundaydı ve bunu başardı.

Görüş alanındaki eksikliği telafi etmek için çevresini daha dikkatli takip etmeye, sesleri daha iyi ayırt etmeye ve bulunduğu ortamı zihninde daha iyi canlandırmaya başladı.

Zamanla insanların onun için bir engel olarak gördüğü şey, Raynz'in hayatını şekillendiren özelliklerden biri hâline geldi.

Zorbalık Yılları

Okul yılları Raynz için her zaman kolay geçmedi. Tek gözünü kaybetmiş olması, bazı öğrencilerin onu hedef almasına neden oldu. Alay edildi, küçümsendi ve zaman zaman yalnız bırakıldı.
Mahallede de benzer durumlarla karşılaştı. Fakat Raynz'in karakterini değiştiren şey, zorbalığın kendisi değil, ona nasıl karşılık verdiğiydi.
Kendisine yapılanları unutmadı. Ancak nefret etmeyi de öğrenmedi. Başkalarının davranışlarının kendi karakterini belirlemesine izin vermedi.

Raynz zamanla önemli bir şeyi anladı:

Bir insanın kendisine yapılan kötülük yüzünden kötü birine dönüşmesi, başkasının hayatını değil, kendi hayatını kaybetmesi anlamına gelirdi.
Bu nedenle yoluna başı dik bir şekilde devam etti. Hatalarından ders çıkardı. Yanlış yaptığında bunu kabul etti. Doğru olduğuna inandığı şeylerin arkasında durdu ve hiçbir zaman kendisini başkalarının düşüncelerine göre değiştirmedi.

Ailesi ve Bağları

Raynz büyüdükçe ailesine olan bağlılığı daha da güçlendi. Sevdiği insanları hayatının merkezinde tutuyordu. Bir arkadaşının veya aile bireyinin yardıma ihtiyacı olduğunda elinden geleni yapmak onun için bir görev değil, doğal bir davranıştı. Verdiği sözleri tutmaya büyük önem veriyordu. Ancak Raynz'ın sadakati kör değildi. Birini sevmesi, onun yaptığı her şeyi doğru kabul edeceği anlamına gelmiyordu. Yanlış olduğunu düşündüğü bir şey karşısında gerektiğinde karşı çıkabiliyor, fakat bunu öfkeyle değil mantıkla yapıyordu. Bu özelliği zaman içerisinde çevresindeki insanların ona güvenmesinin en büyük nedenlerinden biri haline geldi.

Salgın

İlk Belirtiler

2026 yılında dünya yavaş yavaş değişmeye başladı. İlk başlarda haberlerde yalnızca artan vakalardan, kapanan bölgelerden ve hastanelerdeki yoğunluktan söz ediliyordu. Kimse bunun bir kıyametin başlangıcı olduğunu bilmiyordu. Raynz o sırada henüz on altı yaşındaydı. Los Angeles'taki hayat önce küçük değişikliklerle bozulmaya başladı okullar kapandı iş yerleri faaliyetlerini durdurdu marketlerde uzun kuyruklar oluştu insanlar yiyecek ve su stoklamaya başladı sonra sokaklar sessizleşti ardından elektrik kesintileri başladı telefon hatları ve internet bağlantıları düzensiz hale geldi devlet kurumlarının kontrolü bazı bölgelerde tamamen kayboldu Los Angeles'ın bildiği şehir yavaş yavaş ortadan kalkıyordu.

Compton'un Çöküşü

Anthony yaşananların geçici olmadığını fark eden ilk kişilerden biriydi yıllarca araçlarla uğraşmış olmasının verdiği deneyimle ailenin kullanabileceği aracı hazırladı. Yakıtı kontrol etti, gerekli parçaları yanında bulundurdu ve mümkün olduğunca uzun süre dayanabilecek hale getirdi emma yiyecek ve suyu düzenledi raynz ise ailesine yardım etti bir gece Compton'da silah sesleri duyuldu ardından başka bir sokaktan çığlıklar yükseldi sabah olduğunda bazı marketlerin yağmalandığı, insanların evlerini terk ettiği ve sokaklarda terk edilmiş araçların bulunduğu görüldü murphy ailesi artık orada kalamayacağını anladı Los Angeles'tan ayrılmaya karar verdiler yanlarına alabildikleri kadar yiyecek, su ve temel ihtiyaçları aldılar.
Raynz ise tek bir konuda ısrarcıydı:
Yuki de onlarla gelecekti Yuki, Raynz'in yıllardır yanında olan kedisiydi ailesinden sonra en güçlü bağlarından birini onunla kurmuştu Raynz onu geride bırakmayı reddetti.

Yolculuk

Los Angeles'tan çıkmak düşündüklerinden çok daha zordu otoyollar terk edilmiş araçlarla doluydu kazalar yolları kapatmıştı bazı bölgelerde insanlar yardım isterken bazı bölgelerde ellerindeki her şeyi almak isteyen gruplar ortaya çıkmıştı anthony mümkün olduğunca ara yolları kullanıyordu bir gece yollarını kesen silahlı bir grupla karşılaştılar grup yiyecek ve yakıt istiyordu anthony çatışmadan kaçınmak için ellerindeki bazı malzemeleri vermeyi kabul etti fakat grubun içinden biri Yuki'yi fark etti onu da almak istediler raynz buna izin vermedi korkuyordu öfkeliydi fakat yine de kontrolünü kaybetmedi ailesinin yardımıyla oradan uzaklaşmayı başardılar bu olay Raynz'a salgının en acı gerçeklerinden birini gösterdi artık tehlike yalnızca hastalığın kendisi değildi. İnsanlar da birbirleri için tehdit haline gelmişti

Los Santos

Aile sonunda Los Santos'a ulaştı fakat şehir onları bekledikleri gibi karşılamadı dumanlarla kaplı gökyüzü, terk edilmiş araçlar, yıkılmış binalar ve sokaklarda dolaşan insanlar artık Los Santos artık eski Los Santos değildi murphy ailesi bir süreliğine terk edilmiş bir binaya sığındı anthony araçlardan kullanılabilir parçalar toplamaya başladı Raynz babasına yardım ediyor, aynı zamanda çevreyi gözlemliyordu Emma ise ellerindeki yiyecek ve suyu dikkatle dağıtıyordu küçük de olsa kendilerine bir düzen kurmayı başardılar fakat bu düzen uzun sürmedi.

Emma Murphy'nin Kaybı

Bir gece çevrede büyük bir hareketlilik başladı silah sesleri giderek yaklaşıyordu insanlar panik içinde sokaklara dökülmeye başladı bir grup, bölgede bulunan binaları yağmalıyordu Anthony ailesini binadan çıkarmaya çalıştı kaçış sırasında kalabalık aileyi birbirinden ayırdı Raynz annesinin elini tutuyordu sonra bir anda insanlar aralarına girdi Emma, Raynz'i güvenli bir yere doğru itti Raynz birkaç saniye içerisinde annesini gözden kaybetti onu aradı sokak sokak dolaştı ismini defalarca söyledi ama Emma'yı bulamadı O gece Raynz annesini kaybetti.

Anthony Murphy'nin Sonu

Raynz, babasını bulabilmek için geri döndü. Fakat ailesinin bulunduğu bina artık saldırıya uğramıştı. Anthony'nin izini sürmeye başladı. Saatler sonra onu buldu. Babası ağır yaralanmıştı. Raynz onu bırakmak istemedi. Onu ayağa kaldırmaya ve bulunduğu yerden çıkarmaya çalıştı. Fakat Anthony bunun mümkün olmadığını biliyordu. Oğlu için hayatı boyunca yaptığı son şeylerden biri, ona bir kez daha aynı şeyi hatırlatmak oldu: Korkunun kararlarını vermesine izin vermemeliydi. Raynz gitmek istemedi. Fakat babası onun yaşamasını istiyordu. Raynz sonunda oradan ayrılmak zorunda kaldı. Anthony'yi son kez gördüğünde hâlâ hayattaydı. Geri döndüğünde ise artık orada değildi. Raynz artık annesini ve babasını kaybetmişti.

Yuki

Ancak geride kalan tek bağını hâlâ bırakmamıştı: Yuki. Raynz günler boyunca onu aradı. Terk edilmiş evlere girdi, binaları kontrol etti ve sokaklarda ismini söyledi. Her bulduğu küçük izde onun hâlâ hayatta olabileceğine inandı. Sonunda Yuki'ye ait bir tasma buldu. Fakat Yuki yoktu. Raynz onu bir daha göremedi. Yuki'nin kaybı, ailesinin kaybından farklı bir acıydı. Çünkü Yuki, Raynz'in ailesini kaybettikten sonra yanında kalmasını istediği son canlıydı. Onu da kaybettiğinde artık gerçekten yalnızdı.

Hayatta Kalma Yılları

Raynz'in hayatı bundan sonra tamamen değişti. Bir zamanlar babasının tamirhanesinde araçların başında duran çocuk, artık terk edilmiş binalarda yiyecek arıyordu. Bir zamanlar annesiyle aynı sofrada yemek yiyen genç, artık nerede uyuyacağını hesaplıyordu. Bir zamanlar arkadaşlarıyla sokaklarda dolaşan Raynz, artık kime güvenebileceğini düşünüyordu. Ancak bütün bunlar onu kötü bir insana dönüştürmedi. Tam tersine, her kayıptan bir ders çıkardı. Bir gün insanlara fazla güvenip sahip olduğu kaynakları kaybetti. Başka bir gün, yaralı bir yabancıya yardım ederek kendi hayatını riske attı.
Bu deneyimler ona iki önemli şeyi öğretti:
İyi olmak zayıflık değildi.
Fakat iyi olmak, herkese güvenmek anlamına da gelmiyordu.
Raynz zamanla insanları daha iyi okumaya başladı. Bir karar vermeden önce seçenekleri değerlendiriyor, gireceği bir yerin çıkışını hesaplıyor ve herhangi bir tehlikeye karşı her zaman ikinci bir plan hazırlıyordu. Babası ona mekanik bilgiyi öğretmişti. Annesi ona insan kalmayı öğretmişti. Salgın ise ona hayatta kalmayı öğretti.

Zentrum

Yıllar süren yalnızlığın ardından Raynz, Zentrum hakkında bilgi edinmeye başladı. İnsanların bir araya geldiği ve yeniden bir düzen kurmaya çalıştığı bir yerdi. Raynz için bu yalnızca güvenli bir bölge değildi. Bu, hayatını yeniden kurabilme ihtimaliydi. Uzun süre karar veremedi. Çünkü yıllar boyunca tek başına yaşamış ve insanlara güvenmenin bedelini defalarca görmüştü. Fakat sonunda yola çıktı.

Zentrum'a ulaştığında karşılaştığı düzen, uzun zamandır görmediği bir şeyi hatırlattı:

Normal bir hayatın ihtimalini.
İnsanlar görevlerini yapıyor, kaynaklar paylaşılıyor ve herkes yalnızca kendi hayatını değil, çevresindeki insanların hayatını da düşünüyordu. Raynz burada geçmişini geride bırakmadı. Geçmişinden öğrendiklerini yanında getirdi. Babası ona mekanik bilgiyi vermişti. Annesi ona merhameti ve insanlığını kaybetmemeyi öğretmişti. Yaşadığı kayıplar, ona insanlara körü körüne güvenmemeyi öğretmişti. Yalnız geçirdiği yıllar ise kendi kararlarının sorumluluğunu almayı öğretmişti.

2035

2035 yılında Raynz Murphy yirmi beş yaşındaydı. Compton'da ailesiyle yaşayan küçük çocuk artık yoktu. Onun yerinde, hayatın en ağır taraflarını görmüş fakat buna rağmen kendisini kaybetmemiş bir adam vardı. Tek gözünü kaybetmişti. Ailesini kaybetmişti. Yuki'yi kaybetmişti. Eski hayatını kaybetmişti. Ama karakterini kaybetmemişti. Raynz hâlâ sevdiği insanlar için elinden geleni yapıyordu. Hâlâ verdiği sözlerin arkasında duruyordu. Hâlâ doğru bildiği yoldan kolayca vazgeçmiyordu. Fakat artık bir şey daha biliyordu:
Hayatta kalmak, yalnızca nefes almaya devam etmek değildi.

Hayatta kalmak; insanlığını koruyarak, hatalarından ders çıkararak ve yarın için yeniden bir şeyler inşa edebilmekti.

Zentrum'a gelişi, onun hikâyesinin sonu değildi. Aksine, yıllardır süren mücadelesinin ardından kendi hayatını ilk kez gerçekten seçebileceği yeni bir başlangıçtı.

Raynz'in artık tek bir amacı vardı: Kendisi ve değer verdiği insanlar için ayakta kalabilecek bir düzen kurmak. Güvenebileceği dostlar edinmek. Geçmişte kaybettiklerinin yerine yenilerini koymak değil, geçmişin öğrettiklerini geleceğe taşımak. Ve dünyanın geri kalanının ne kadar karanlık olduğuna bakmadan, kendi ışığını söndürmemek.

Çünkü Raynz Murphy'nin kaybettiği çok şey vardı.
Fakat kendisini kaybetmesine hiçbir zaman izin vermemişti.