Dr. Reson PIERCE

Reson Pierce, yıllarını adli tıp alanına adamış, ölümün ardında kalan gerçeği ortaya çıkarmayı kendisine görev edinmiş bir doktordu. Onun için bir ceset yalnızca hayatını kaybetmiş bir insan değildi. Her yara, her doku, her kan lekesi ve vücuttaki en küçük değişiklik yaşananların sessiz birer tanığıydı.

Mesleğinin en önemli dönemlerinden birinde incelediği genç bir kadının ölümü, Reson'ın hayatının geri kalanını değiştirdi.

İlk incelemelerde ölüm sıradan bir vaka gibi görünüyordu. Ancak Reson otopsi sırasında bazı bulguların olayın anlatıldığı şekliyle uyuşmadığını fark etti. Vücuttan aldığı doku örnekleri ve diğer biyolojik bulgular üzerinde yapılan incelemeler, ölümün arkasında başka bir kişinin bulunduğuna işaret ediyordu. Daha da önemlisi, elde edilen bulgular Reson'ın ülke çapında tanınan ve siyasi, ekonomik ve bürokratik bağlantıları bulunan güçlü bir adamdan şüphelenmesine neden oldu.

Reson geri adım atmadı.

Olay yeri inceleme ekipleriyle birlikte çalışarak cesedin bulunduğu yerdeki delilleri yeniden değerlendirdi. Biyolojik örnekler, dokular ve diğer materyaller incelendiğinde şüphelinin olayla bağlantısını destekleyen bulgular ortaya çıktı.

Reson raporunu hazırladı.

Ancak raporun mahkemeye ulaşmasından önce her şey değişti.

Bulduğu deliller "yanlış değerlendirme" olarak nitelendirildi. Örneklerin kontamine olduğu, Reson'ın prosedürlere uymadığı ve ölüm şeklini yanlış yorumladığı söylendi. Daha sonra hakkında mesleki yeterliliğini sorgulayan raporlar hazırlanmaya başladı. Bir noktadan sonra suçlanan kişi artık şüpheli değil, Reson'ın kendisi olmuştu.

Reson'ın "bir doktor olarak başarısız olduğu", olayları kişisel yorumlarıyla çarpıttığı ve hatta güçlü bir kişiye iftira atmaya çalıştığı iddia edildi.

Reson bunun bir tesadüf olmadığını biliyordu.

Ancak elinde gerçeği kanıtlamaya yetecek kadar güç yoktu.

Kısa süre sonra görev yeri değiştirildi. Resmî gerekçe, kurumun personel düzenlemesi ve çalışma ihtiyacının yeniden yapılandırılmasıydı. Gerçekte ise Reson, merkezi laboratuvarların ve gelişmiş ekipmanların bulunduğu görev yerinden uzaklaştırılmış, imkânları çok daha sınırlı bir bölgeye gönderilmişti.

Reson sustu.

Ama vazgeçmedi.

Yeni görev yerinde aylar sonra iki ayrı ölüm vakasıyla karşılaştı. Birbirinden bağımsız görünen iki ceset üzerinde yaptığı incelemelerde daha önce karşılaştığı biyolojik bulguların benzerlerine rastladı. Daha ayrıntılı incelemeler sonucunda iki vakada da aynı kişinin izlerini taşıyan deliller ortaya çıktı.

Reson artık bunun bir tesadüf olmadığından emindi.

İlk cinayetle ilişkilendirdiği kişi, başka iki ölümün daha arkasında olabilirdi.

Bu kez Reson yalnızca rapor yazmadı. Olay yeri inceleme ekipleriyle birlikte çalıştı, örnekleri kendisi takip etti, delillerin kaybolmaması için kayıtlarını tuttu ve önceki dosyayla bağlantıları belgeledi.

İkinci raporunda açıkça aynı kişinin adını verdi.

Bu sefer susmayacaktı.

Fakat karşısındaki insanın sahip olduğu güç, Reson'ın tahmin ettiğinden çok daha büyüktü.

Dosya tekrar engellendi. Deliller sorgulandı. Reson'ın raporları yeniden itibarsızlaştırılmaya çalışıldı.

Ve ardından onu susturmanın başka bir yolunu seçtiler.

Hiperakuzi

Bir gece Reson'ın bulunduğu binaya yönelik bir suikast girişimi düzenlendi.

Patlama son derece güçlüydü.

Reson olay sırasında binanın içerisinde tek başına olduğu sanıldığı için saldırganlar onun öldüğünden emindi. Ancak Reson hayatta kaldı.

Fiziksel yaraları ciddi değildi. Fakat patlamanın yarattığı basınç ve şiddetli ses, işitme sisteminde kalıcı bir hasara yol açtı.

O günden sonra sesleri normal şekilde algılayamaz hâle geldi.

Kapı kapanması, metal sürtünmesi, telefon titreşimi, yüksek sesli konuşmalar ve özellikle ani patlamalar onun için dayanılmaz seviyelere ulaştı. Doktorlar bunu travma sonrası gelişen hiperakuzi olarak değerlendirdi.

Reson artık sürekli kulaklık taşımaya başladı.

ARTIK DOKTOR DEĞİLDİ

Fakat saldırının ardından yaşananlar bununla bitmedi.

Kurum, olayın kendisine açtığı soruşturmayı gerekçe göstererek Reson'ın mesleki yeterliliğini tekrar sorguladı. Patlama sonrası yaşadığı psikolojik ve işitsel sorunlar da kullanılarak görevini yerine getiremeyeceği ileri sürüldü.

Sonunda Reson Pierce mesleğinden uzaklaştırıldı ve doktorluk kariyeri resmen sona erdi.

Oysa Reson hâlâ iyi bir doktordu.

Bilgisi kaybolmamıştı.

Ellerinin titremesi yoktu.

Zekâsını kaybetmemişti.

Cesetleri ve olay yerlerini analiz etme yeteneği hâlâ eskisi kadar güçlüydü.

Sadece artık kimse onun söylediklerini duymak istemiyordu.

Reson bunu insanlara anlatmadı.

Kendisini savunmayı bıraktı.

Mesleğinin elinden alınmasını bir başarısızlık olarak değil, sistemin onu susturmasının son aşaması olarak gördü. Ancak yıllarca yaptığı işin izleri zihninden hiç silinmedi.

Bir süre ortadan kayboldu.

Daha sonra Los Santos'a gitmeye karar verdi.

Bunun tek sebebi yeni bir hayat kurmak değildi. Reson, geçmişindeki insanların onu orada bulmasının daha zor olacağını düşünüyordu. Fakat kaçtığı insanlar onu tamamen unutmuş değildi.

Los Santos'a gelişinden kısa süre sonra şehirde garip olaylar yaşanmaya başladı.

Ardından bir patlama meydana geldi.

Şehir karantinaya alındı.

İnsanlar birbirine saldırmaya başladı.

Hastaneler doldu.

İletişim çöktü.

Ve kısa süre içerisinde bunun sıradan bir salgın olmadığı anlaşıldı.

Reson, yıllar önce morglarda gördüğü kaosun çok daha büyük bir versiyonunun ortasında kaldı.

Fakat bu kez elinde bir laboratuvar, devlet desteği veya gelişmiş tıbbi ekipman yoktu.

Sadece bilgisi vardı.

Ve uzun zamandır ilk defa kendisine şu soruyu sordu:

"Ben gerçekten doktorluğu bırakmış mıydım?"

Çünkü etrafındaki insanlar ölürken Reson'ın elleri hâlâ ne yapacağını biliyordu.

Bir yaranın nasıl kapatılacağını.

Bir cesedin ne zaman öldüğünü.

Bir enfeksiyonun nasıl ilerlediğini.

Bir insanın ne zaman kurtarılabileceğini.

Ve belki de en önemlisi...

Bir insanın ne zaman kurtarılmaktan vazgeçildiğini.

Yıllardır susturduğu doktor tarafı yeniden ortaya çıkmaya başladı.

Reson Pierce artık geçmişindeki cinayeti kanıtlamaya çalışan adli tıp uzmanı değildi.

Ama belki de yeni dünyada yeniden doktor olmanın bir anlamı vardı.

Bu kez kimse ona raporunu geri göndermeyecek, kimse delillerini değiştirmeyecek ve kimse ona ne görmesi gerektiğini söylemeyecekti.

Fakat bunun bir bedeli vardı.

Reson'ın karşısındaki en büyük düşman artık onu susturmak isteyen insanlar değil...

hayatta kalmak için yardımına ihtiyaç duyan binlerce insandı.

Ölüler konuşamaz. Ama bedenleri konuşur . Ve bedenler yalan söyleyemez