SHIORI SHIBATA

柴田 栞

TOKYO, SHINJUKU • 01.11.2007


I. SHIBATA

Daichi Shibata, gençliğinden beri ailesinin Yakuza içerisindeki bağlantılarıyla büyümüş bir adamdı. Shibata soyadı bulunduğu çevrede yalnızca bir aile adı değildi. Bazı kapıları açan, bazı soruları daha sorulmadan susturan bir isimdi. Daichi de zaman içerisinde bu yapının içerisinde kendisine yer edinmişti. Dışarıdan bakıldığında çeşitli işletmelerle ilgilenen, iyi giyinen ve çevresi geniş bir adamdı. Evlerinin kapısından girip çıkan insanların önemli bir kısmının gerçekte ne işle uğraştığını ise çocuklarına hiçbir zaman açıkça anlatmazdı.

Shiori'nin annesi Reina Kuroda, Daichi'nin dünyasının tamamen dışından geliyordu. İkisi ortak arkadaşlarının düzenlediği bir akşam yemeğinde tanıştı. Reina başlangıçta Daichi'nin ne kadar tehlikeli bir çevrenin içerisinde bulunduğunu bilmiyordu. Daichi de ilişkinin ilk dönemlerinde bundan bahsetmek için pek hevesli değildi. Aralarındaki ilişki ciddileştikçe saklanabilecek şeylerin sınırı daraldı ve Reina, Shibata soyadının beraberinde getirdiği hayatı yavaş yavaş öğrenmeye başladı.

Buna rağmen ayrılmadılar. Evlendiler ve 1 Kasım 2007'de ilk çocukları Shiori dünyaya geldi. Bir yıl sonra da ikinci kızları Izumi Shibata doğdu. Shiori ile Izumi yalnızca kardeş olarak değil, birbirlerinin en yakın insanlarından biri olarak büyüdüler. Aralarında bir yaş bulunması onları neredeyse yaşıt gibi yapıyordu. Fakat karakterleri birbirinden farklıydı. Shiori daha meraklı, daha gözü kara ve sınırların neden var olduğunu sorgulayan taraftı. Izumi ise insanları okumakta ve ablasının düşünmeden girdiği durumları toparlamakta daha başarılıydı.

Shiori büyüdükçe babasının gerçekte kim olduğunu anlaması için kimsenin karşısına geçip ona Yakuza'yı açıklamasına gerek yoktu. Evlerine gelen adamların Daichi'nin yanında nasıl davrandığını görüyordu. Restoranlarda rezervasyon olmadığı halde masa bulunmasını, babasının ismini duyduğunda insanların ses tonlarının değişmesini ve bazı yetişkinlerin kendisine gereğinden fazla nazik davranmasını fark ediyordu. Çocukken bunların nedenini tam olarak anlayamıyordu. Yaşı ilerledikçe parçalar yerine oturdu.

Daichi kızlarını doğrudan kendi işlerinin içerisine sokmadı. Buna rağmen o dünyanın izleri evlerinin içerisindeydi. Shiori, insanların söylediklerinden çok söylemediklerine dikkat etmeyi erken yaşta öğrendi. Bir masada kimin gerçekten söz sahibi olduğunu anlamak için en fazla konuşan kişiye değil, diğerlerinin konuşmadan önce baktığı kişiye bakıyordu.
Babasından aldığı en önemli şey belki de buydu. Fakat Shiori büyüdükçe Shibata isminin sağladığı ayrıcalık onu rahatsız etmeye başladı. Bir mekana girdiğinde insanların onu tanıması hoşuna gidiyordu fakat bunun kendisinden mi yoksa babasından mı kaynaklandığını hiçbir zaman anlayamıyordu.

II. MASANIN DİĞER TARAFI
Lise yıllarında sigara ve otla tanışmıştı. Bunlar Shiori için büyük bir isyan hareketinden ziyade çevresinin doğal bir parçası haline gelmişti. Asıl ilgisini çeken şey ise kumardı.
2024 yılında farklı çevrelerde düzenlenen oyunlara anonim olarak katılmaya başladı. Özellikle poker ve mahjong ilgisini çekiyordu. İlk zamanlarda iyi bir oyuncu olduğu bile söylenemezdi. Para kaybettiği geceler oldu ve karşısındaki insanı yanlış değerlendirdiği oyunlar yaşadı.Fakat Shiori'nin ilgisini yalnızca kazanmak çekmiyordu. Masayı izliyordu.

Kimin kaybettikten sonra agresifleştiğini, kimin borç istediğini, kimin birkaç el kazandıktan sonra kontrolünü kaybettiğini fark etmeye başladı. Bir süre sonra kartlardan çok insanların davranışlarını okumaktan keyif aldığını anladı.
Yaklaşık bir yılını başkalarının masalarında geçirdi. Ve 2025'te Shiori kendi oyunlarını düzenlemeye başladı.

Başlangıç küçüktü. Tanıdığı birkaç oyuncu, ödünç alınmış bir oda ve yönetebileceğinden biraz daha fazla para. İlk masalarının sermayesinin bir kısmını babasının kartlarından karşıladı. Daichi'nin hesaplarından yaptığı harcamaları alışveriş, kıyafet veya günlük giderler gibi göstermeye başladı.
Başlarda bunu babasının parasını harcamanın eğlenceli bir yolu olarak görüyordu. Sonra masalar para kazandırmaya başladı.
Poker gecelerinin yanına mahjong oyunları eklendi. Bir masaya gelen oyuncu sonraki hafta yanında başka birini getiriyordu. Shiori'nin çevresi genişledikçe insanların Shibata soyadını bildiğini de fark etti.

Bu durum ona aynı anda hem avantaj hem rahatsızlık veriyordu. Kimse parasını geciktirmek istemiyordu. Kimse Shiori'nin düzenlediği bir oyunda gereksiz sorun çıkarmıyordu. Çünkü karşılarında yalnızca yirmi yaşında bir kadın görmüyorlardı. Daichi Shibata'nın kızını görüyorlardı. Shiori bunun ne kadarının kendisine ait olduğunu öğrenmek istiyordu.
Izumi bu dönemde onun ne yaptığını bilen az sayıdaki kişiden biri oldu. Zamanla oyuncuları tanımaya, hesapları takip etmeye ve Shiori'nin kurduğu küçük düzenin parçalarını öğrenmeye başladı. Shiori de kız kardeşine herkesten daha fazla güveniyordu.

Bir süre sonra aklına Japonya'dan ayrılmak düştü. Hedefi Los Santos oldu. Şehir hakkında duydukları tam olarak aradığı şeye benziyordu. Farklı ülkelerden ve kültürlerden insanların bir arada yaşadığı, gece hayatının büyük olduğu, paranın sürekli el değiştirdiği ve kumarın yabancı olmadığı bir şehir.

En önemlisi orada Daichi Shibata'nın kızı olmanın Japonya'daki kadar anlamı olmayacaktı. Shiori bunu istiyordu. Bir gün birileri Shiori Shibata ismini duyduğunda önce babasını düşünmesin istiyordu.

III. LOS SANTOS
Shiori, 2026'nın başında Japonya'daki işlerini Izumi'ye bıraktı. Yaklaşık bir yıldır kurduğu masaları, tanıdığı oyuncuları, birkaç borç ilişkisini ve yeni yeni büyümeye başlayan çevresini kız kardeşine emanet etti. Ardından tek başına Los Santos'a taşındı. Japonya'da Shibata soyadı çoğu zaman kendisinden önce bir odaya giriyordu. Los Santos'ta ise Daichi Shibata'nın kim olduğunu bilen neredeyse hiç kimse yoktu. Shiori'nin istediği de tam olarak buydu. Şehre alışması düşündüğünden daha uzun sürdü. İngilizcesi günlük hayatını sürdürebilecek kadar iyiydi ancak insanlarla konuşabilmek, onların arasına gerçekten karışabildiği anlamına gelmiyordu. Japonya'da bir telefonla ulaşabileceği insanlar burada yoktu. Kalabalık bir şehirde ilk kez gerçekten yalnızdı
İlk ayları şehri öğrenmekle geçti. Japonya'daki çevresinden uzakta olmak beklediğinden daha zordu ama aynı zamanda özgür hissettiriyordu. Burada kimse onun için önceden hazırlanmış bir sandalye çekmiyordu. İnsanlarla kendisi tanışmak, güven kazanmak ve para kazanmanın yollarını kendisi bulmak zorundaydı. Tam olarak istediği buydu.

Bu dönemde Mari ile tanıştı. Mari, Shiori'nin alışık olduğu Japon çevresinden tamamen farklıydı fakat aralarında beklenmedik şekilde hızlı bir yakınlık oluştu. Shiori insanlara kolay güvenen biri değildi, buna rağmen Mari kısa sürede Los Santos'ta yanında rahat davranabildiği az sayıdaki insandan biri haline geldi. Bir süre sonra birlikte kumar geceleri düzenlemeye başladılar. Shiori oyun tarafını üstleniyordu. Masayı hazırlıyor, kartları dağıtıyor, bahisleri ve oyuncuları takip ediyordu. Mari ise şehri Shiori'den daha iyi tanıdığı için insanlarla bağlantı kurmalarını kolaylaştırıyordu. İlk başlarda birkaç kişinin katıldığı oyunlar zamanla düzenli hale geldi. Shiori Japonya'da kurmaya çalıştığı hayatı Los Santos'ta yeniden kurabileceğine ilk kez o zaman gerçekten inanmaya başladı.

Haberlerde tuhaf şeyler dönüyordu. Zengin insanların ortadan kaybolması, ünlülerin kameralar karşısındaki garip davranışları ve saldırganlıkla alakalı vakalar hakkında söylentiler vardı. Shiori bunları takip ediyordu ama hayatının merkezine koymuyordu. Zengin insanların başına gelen garip bir sağlık sorununun Los Santos'taki küçük bir kumar masasını etkileyeceğini düşünmek için henüz bir sebebi yoktu. Ta ki o geceye kadar.

IV. SON OYUN
Shiori salgının Los Santos'ta gerçekten patladığı gece Mari ile birlikte kumar oynatıyordu. Her şey oldukça normal başlamıştı. Masanın etrafında birkaç kişi vardı. Para el değiştiriyor, kartlar dağıtılıyor, arada sesler yükseliyor ama birkaç dakika sonra oyun kaldığı yerden devam ediyordu. Shiori'nin dikkati önündeki desteyle oyuncuların elleri arasında gidip geliyordu. Dışarıdan ilk çığlık geldiğinde masadakilerden biri başını kaldırdı.
Kimse oyunu bırakmadı.

Los Santos'ta gecenin ortasında duyulan tek bir çığlık, insanları ayağa kaldıracak kadar sıra dışı değildi. Ardından ikincisi geldi. Bu sefer daha yakından. Sonra birkaç tane daha.
Shiori kartları dağıtmayı bıraktı. Mari ile birbirlerine baktılar. Dışarıdan bir arabanın sert fren sesi, ardından metalin başka bir şeye çarpması duyuldu. Masadaki insanlardan biri pencereye yöneldiğinde sokakta koşan insanları gördü. İlk anda bunun bir kavga olduğunu düşündüler. Sonra koşanlardan birinin yere düştüğünü gördüler. Arkasından gelen kişi yardım etmek için eğilmedi. Üzerine kapandı ve ellerini yere düşen kişinin karnına götürerek deşmeye başladı.

Sokaktaki panik birkaç dakika içerisinde bulundukları yere kadar ulaştı. İnsanlar kapılara vuruyor, arabalar birbirlerine giriyor ve ne olduğunu anlamayan kalabalık farklı yönlere kaçıyordu. Kumar masasındaki düzen de saniyeler içerisinde dağıldı. Oyuncular paralarını toplamaya çalışırken Shiori bunun ne kadar anlamsız olduğunu fark etti. Mari'yi kolundan çekip arka tarafa yöneldi. Ana kapıdan çıkmadılar. Binanın arkasındaki servis çıkışını kullandılar ve sokağa çıktıkları anda televizyonda izledikleri saldırganlık vakalarının artık yakınlarında olduğunu farkettiler. İnsanlar birbirlerine saldırıyordu. Shiori ile Mari o gece birlikte kaçtı.

İlk birkaç günün ne kadarını uyuyarak geçirdiklerini hatırlamakta zorlanıyorlardı. Bir yerde birkaç saat kalıyor, dışarıdan ses geldiğinde tekrar hareket ediyorlardı. Marketler yağmalanıyor, benzin istasyonlarının önünde kavgalar çıkıyor ve şehirden çıkmaya çalışan insanların oluşturduğu yollar kilitleniyordu.
Shiori sürekli Japonya'yı arıyordu. Daichi'yi, Reina'yı ve Izumi'yi. Bazen telefon çalıyor ama açılmıyordu. Bazen arama hiç gitmiyordu. Izumi'ye gönderdiği mesajların bazıları iletiliyor, bazıları beklemede kalıyordu. Sonra hiçbir şey gitmemeye başladı.

V. İLK ASİL
Shiori'nin elini ilk defa kana bulayışı da bu günlerde yaşandı. Mari ile yiyecek aramak için küçük bir dükkana girdiklerinde içerinin boş olduğunu düşünmüşlerdi. Rafların büyük kısmı çoktan temizlenmişti. Shiori arka taraftaki depoya yöneldiğinde içeriden bir şey devrildi. Sesin bir insan tarafından çıkarıldığını düşündü. Kapıya yaklaştığında içeriden çıkan adamın yüzünü gördü. Üzerinde hala çalışan kıyafetleri vardı. Yakasında isimliği bile duruyordu. Fakat yürüyüşünde ve bakışlarında normal olmayan bir şey vardı. Shiori birkaç adım geri çekildi. Adam üzerine koştu.
Babası ona yıllarca kendisini nasıl koruyacağını öğretmişti. Mesafeyi korumayı, paniklediğinde ellerini kontrol etmeyi biliyordu. Ama Daichi'nin öğrettiği şeyler, ona bir insanı öldürmenin nasıl hissettireceğini öğretmemişti. İlk darbede onu durduramadı. İkincisinde de. Sonunda elindeki baltayı başına indirmek zorunda kaldı. Adam yere düştüğünde Shiori birkaç saniye hareket etmedi. Mari onu oradan çekene kadar yerdeki bedene baktı.

Onu rahatsız eden kan değildi. Adamın yakasındaki isimlikti.
Bir zamanlar işe gelmiş, o kıyafeti giymiş ve muhtemelen eve dönmeyi planlamış sıradan bir insandı. Shiori o günden sonra Asilleri öldürmek konusunda gelişti. Ama ilki hiçbir zaman unutmadı.

Los Santos'un düzeni yaklaşık bir hafta içerisinde tamamen parçalandı. Şehir askeri karantinaya alındığında Japonya'ya dönme ihtimali de ortadan kalktı. Shiori'nin ailesiyle bağlantısı tamamen kesildi ve onların hayatta olup olmadığını öğrenmesinin hiçbir yolu kalmadı. Mari ise yanındaydı. Onun sayesinde Shiori salgının ilk dönemini yalnız geçirmedi. İkisi uzun süre Los Santos'un içerisinde birlikte hayatta kaldılar. Terk edilmiş evlerde, dükkanların arka odalarında ve güvenli olduğuna inandıkları binalarda uyudular. Bir yerde fazla uzun süre kalmamayı öğrendiler. Ellerindeki yiyeceği bölüştüler, su bulabilecekleri yerleri ezberlediler ve girdikleri her binada önce ikinci bir çıkış aramaya başladılar. Shiori'nin babasından öğrendiği savunma bilgileri ikisinin de işine yarıyordu. Mari ise Shiori'nin bilmediği konularda daha becerikliydi. Zaman içerisinde birbirlerinin eksiklerini tamamlamaya başladılar. Eski hayatlarında beraber kumar masası kuran iki kadın, artık terk edilmiş bir marketten kaç kutu konserve taşıyabileceklerini hesaplıyorlardı.

Aylar geçtikçe Shiori yeni dünyanın kurallarını öğrenmeye başladı. Gürültünün ne zaman tehlikeli olduğunu, hangi binalara girmemesi gerektiğini, bir çantaya bulduğu her şeyi doldurmanın neden kötü fikir olduğunu ve bazen başka insanlardan kaçmanın Asillerden kaçmaktan daha önemli olduğunu öğrendi. Mari bütün bunların içerisinde onun eski dünyadan kalan son parçası olmuştu.

VI. MARI
Mari ısırıldı. Shiori bunun yaşandığını görmemişti. Mari de ona söylemedi. Eşya topladıkları bir gün yaşanan arbedede, Mari’nin giysisinde kan vardı. Ama bu artık ikisinin de sorguladığı bir görüntü değildi. İkisi de defalarca başkalarının kanıyla geri dönmüştü. Mari yaralandığını söyledi ancak ısırıldığını sakladı. Shiori ona inandı. Sonraki saatlerde Mari'nin davranışları değişmeye başladığında Shiori önce yorgun olduğunu düşündü. Günlerdir düzgün uyumuyorlardı. Açlık, susuzluk ve sürekli tetikte olmak ikisini de tüketmişti. Ama Mari giderek kötüleşti.

Shiori sonunda gerçeği gördüğünde artık tartışabilecekleri bir şey kalmamıştı. Isırık saklanmıştı. Mari bunu Shiori'ye söylememişti. Shiori'nin buna öfkelenmeye fırsatı bile olmadı. Mari, Asil oldu.

Shiori'nin karşısında artık aylar boyunca yanında uyuduğu, yiyeceğini paylaştığı ve Los Santos'taki tek gerçek dostu olan kadın yoktu. Yine de yüzü aynıydı. Üzerindeki kıyafetler aynıydı. Shiori ona baktığında ilk tanıştıkları günleri, birlikte kurdukları masaları ve salgının başladığı gece birbirlerini çekiştirerek kaçışlarını görebiliyordu. Bu yüzden Mari'yi öldürmek, öldürdüğü ilk Asil'den çok daha zordu. Ama yaptı. Başka seçeneği kalmamıştı. Mari yere düştüğünde Shiori uzun süre yanından ayrılamadı.

Mari'nin eşyalarını toplamaya başlaması saatler sonra oldu. Yanında taşıyabileceklerini ayırırken Mari'nin çantasının içerisinde katlanmış bir kağıt buldu. Üzerinde kendi adını gördüğünde ne olduğunu anlaması uzun sürmedi. Mari, ısırıldığını Shiori'den saklamıştı ama başına ne geleceğini kendisi biliyordu. Söyleyemediği şeyi bir kağıda bırakmıştı.

Shiori,

Sana söylemem gereken bir şey var ama söylersem bana o gözlerle bakacağını biliyorum. Bir çıkış yolu arayacaksın. Her zamanki gibi bir şeyleri düzeltebileceğini düşüneceksin. Bu sefer düzeltebileceğin bir şey yok.
Sana yalan söylediğim için özür dilemiyorum. Birkaç saat daha Mari olmak istedim. Yanında oturmak, sesini duymak ve bana hala benmişim gibi davranmanı istedim. Bencilce olduğunu biliyorum.

Masayı ilk kurduğumuz geceyi hatırlıyor musun? İnsanların birkaç kağıt parçası için birbirlerini yiyeceklerini düşünürdüm. Komikmiş. Meğer kartlar masadan kalkınca çok daha kötü oluyorlarmış.
Eğer uyandığımda sana cevap vermezsem bekleme. İlk Asil'inde yanında ben vardım. Benimkinde yanında kimse olmayacak.
Bir gün tekrar bir masa kurarsan benim için de bir sandalye boş bırak.

Mari

Shiori notu birden fazla kez okudu. Mari'nin neden söylemediğini artık biliyordu ama bunu anlaması ona karşı duyduğu öfkeyi tamamen ortadan kaldırmadı. Mari onun adına bir karar vermişti. Shiori'ye veda etme fırsatı bile bırakmadan, son birkaç saatlerini normalmiş gibi geçirmeyi seçmişti. Yine de kağıdı atmadı. Katlayıp kendi eşyalarının arasına koydu ve yıllar boyunca yanında taşıdı.

Salgının başlangıcından beri ailesinin öldüğünü kabul etmeyi reddediyordu çünkü onları görmemişti. Daichi'nin, Reina'nın veya Izumi'nin başına ne geldiğini bilmiyordu. Mari konusunda ise böyle bir belirsizliği yoktu. Onu kendi elleriyle öldürmüştü. Mari'nin ölümünden sonra Shiori ilk kez gerçekten yalnız kaldı. Bu dönem onun için salgının ilk aylarından bile daha ağır geçti. Artık nasıl yağma yapılacağını, nerede saklanacağını ve kendisini nasıl koruyacağını biliyordu. Sorun hayatta kalmayı bilmemesi değildi. Hayatta kalmak için yanında artık kimsenin olmamasıydı.

Bir süre tek başına hareket etti. Başka insanlarla karşılaştığında mesafesini korudu ve özellikle Mari'nin ısırıldığını saklamış olması yüzünden insanların söylediklerine eskisinden çok daha az güvenmeye başladı. Birinin "iyiyim" demesi artık Shiori için hiçbir şey ifade etmiyordu. Bu dönemde farklı hayatta kalanlardan aynı yerin adını birkaç kez duymaya başladı. Zentrum. Bolingbroke Hapishanesi'nin duvarları hala ayaktaydı. İçeride düzen olduğu, insanların sağlık kontrolünden geçirildiği, kaynakların paylaştırıldığı ve silahlı bir birliğin duvarları koruduğu söyleniyordu. Shiori ilk duyduğunda gitmedi. İkinci kez duyduğunda da inanmadı. Fakat aynı hikayeyi birbirini tanımayan insanlardan duymaya devam edince bunun yalnızca hayatta kalanların uydurduğu başka bir güvenli bölge söylentisi olmadığını düşünmeye başladı.

VII. ZENTRUM
Sonunda yola çıktı. Zentrum'a ulaştığında kapılar onun için hemen açılmadı. Sağlık kontrolünden geçirildi, karantinaya alındı, geçmişi ve yapabilecekleri soruldu. Mari'den sonra özellikle sağlık kontrolünün bu kadar katı olması Shiori'yi rahatsız etmek yerine ilk kez bir miktar güvende hissettirdi. Sonunda içeri kabul edildi.

Burada dışarı çıkan ekiplere katıldı. Mari ile dışarıda geçirdiği aylarda kendi kendine öğrendiği şeyleri daha sistemli hale getirdi. Deneyimli insanlardan hangi ilaçların alınmaya değer olduğunu, jeneratör ve elektronik parçalarının nasıl ayırt edileceğini ve taşıdığı her eşyanın ağırlığını hesaba katmayı öğrendi. Babasının çocukluğunda öğrettiği savunma teknikleri de gerçek çatışmalar içerisinde gelişti. Zamanla arkasından yönlendirilmesi gereken biri olmaktan çıktı.

Şehre kendi adını duyurmak için gelen Shiori, yirmi yaşlarında elindeki bütün planların anlamsızlaşmasını izledi. Para değersizleşti. Kumar masaları kapandı. İnsanların birkaç ay önce uğruna birbirini tehdit ettiği banknotlar ateş yakmak için kullanılabilecek kağıtlara dönüştü.
Shibata soyadı da ilk defa tamamen değersizdi. Babası binlerce kilometre uzaktaydı. Onun adamları yoktu. Bağlantıları yoktu. Shiori'nin önünde kapı açacak kimse kalmamıştı.
İstediği şeyi elde etmişti. Artık gerçekten yalnızca Shiori'ydi.

Belirli saatlerde yemek yeniyor, görevler dağıtılıyor, kaynaklar kayıt altında tutuluyor ve geceleri Son Hat Muhafızlarının nöbet değişimleri duyuluyordu. Dışarıda birkaç saat sonrasını bile düşünmek zorken Zentrum'da insanlar ertesi gün için plan yapabiliyordu.
Yıllar içerisinde Zentrum'un nüfusu da değişti. Dışarıdaki yerleşimlerin düştüğüne dair haberler geliyordu. H-12'den kurtulanlar, Sinek Yuvası'nın çöküşünden kaçanlar ve farklı bölgelerde tutunamayan insanlar zaman zaman Zentrum'un kapılarına ulaşıyordu. Özellikle 2031'den sonra duvarların ardında giderek daha farklı geçmişlerden insanlar yaşamaya başladı. Shiori onların anlattıklarından dışarıdaki dünyanın değişimini takip ediyordu.
Fakat diğer sığınakların başına gelenler Zentrum'dan ayrılmasına değil, buranın neden hala ayakta olduğunu daha iyi anlamasını sağladı. Dışarı çıkmak konusunda çekincesi kalmamış olsa bile her görevin sonunda geri dönebileceği bir yerin değerini biliyordu. Zentrum artık yalnızca sığındığı hapishane duvarları değildi. Yıllar içerisinde evi haline gelmişti.

Japonya'yla bağlantı kurma çabası ise hiçbir zaman gerçek bir sonuca ulaşmadı. İlk yıllarda çalışan bir radyo, uzak bir yayın veya yeni gelen birinin anlattığı hikaye bile Shiori'nin dikkatini çekiyordu. Japonya kelimesini duyduğu anda konuşmayı dinliyor, Pasifik'in ötesinden gelen herhangi bir haber olup olmadığını soruyordu. Zaman geçtikçe bu soruları daha seyrek sormaya başladı ama tamamen bırakmadı.
Daichi'nin, Reina'nın ve özellikle Izumi'nin başına ne geldiğini hala bilmiyordu. Onların öldüğüne karar vermek Shiori için hiçbir zaman mümkün olmadı. Cesetlerini görmemişti, isimlerini bir ölüm listesinde bulmamıştı ve Japonya'dan doğrulanabilecek hiçbir haber alamamıştı. Bu yüzden ailesinden bahsetmesi gerektiğinde geçmiş zaman kullanmayı reddediyordu.

Los Santos'a geldiğinde babasının adı olmadan yaşayabileceğini kendisine kanıtlamak istemişti. Dünya çöktüğünde bunu kanıtlamak bir tercih olmaktan çıktı. Daichi'nin bağlantıları artık onu koruyamazdı, parası hiçbir şey satın alamazdı ve Shibata soyadı bir Asil'i durduramazdı.
Babası ona kendisini savunmanın temellerini öğretmişti. Zentrum ise Shiori'ye hayatta kalmayı öğretti.