Mezarlıklar dolduğunda, ölüler yeryüzünde yürürmüş.
Ad Soyad: Theodore Nolan
Doğum Tarihi: 20 Haziran 2013
Doğum Yeri: Chicago, Illinois
Yaş: 22
Irk: Siyahi Amerikan
Göz Rengi: Yeşil
Ailesi: Sophia Nolan & Ethan Nolan
Meslek / Uzmanlık: Endüstriyel mekanik, demir-çelik işleri
Mevcut Yerleşim: Zentrum
Çocukluğu
Theodore Nolan, 20 Haziran 2013'te Chicago'da, Sophia ve Ethan Nolan çiftinin ikinci çocuğu olarak dünyaya geldi. Ailesi zengin değildi. Ancak Theodore'un çocukluğu hiçbir zaman sahip olduklarından çok, ailesinin birbirine olan bağlılığıyla şekillendi.
Theodore'un hayatındaki en önemli kişi çocukluğundan beri abisiydi. Abisi onun için yalnızca bir kardeş değil, aynı zamanda kendisini güvende hissettiği kişiydi. Theodore küçük yaşlardan itibaren onun peşinden gider, yaptığı şeyleri öğrenmeye çalışır ve özellikle zor zamanlarda abisine güvenirdi.
Babası Ethan, ağır sanayi ve mekanik işlerinde çalışan disiplinli bir adamdı. Theodore daha çocukken babasının eve getirdiği yağ kokusuna, metal seslerine ve iş kıyafetlerine alışmıştı. Babasının çalışırken kullandığı aletleri merak eder, çoğu zaman onun yanında durup ne yaptığını izlerdi.
Annesi Sophia ise ailenin daha sakin tarafıydı. Theodore'un yumuşak kalpli ve insanlara yardım etmeye yatkın karakterinin temelinde annesinin büyük bir etkisi oldu. Sophia ona insanların zor durumda olduklarında sırtlarını dönmemeyi, elinden gelen küçük bir yardımın bile bir insan için büyük anlam taşıyabileceğini öğretti.Theodore böyle bir ortamda büyüdü.Kolay güvenen, insanlarda önce iyiliği görmeye çalışan ve çevresindeki insanları korumaya çalışan bir çocuktu.Ancak bu özelliği zaman zaman onun zayıf noktası da oldu.
Los Santos'a Gidiş
Theodore'un ailesi 2025 yılında hayatlarında büyük bir değişiklik yaparak Los Santos'a taşınmaya karar verdi.Theodore henüz çocuk yaşta olmasına rağmen yeni şehirde ailesine mümkün olduğunca yardımcı olmaya çalışıyordu. Chicago'daki hayatını geride bırakmak onun için kolay değildi. Özellikle abisinden ve ailesinden başka kimseye tam anlamıyla güvenemeyen Theodore, yeni çevresine alışmakta zorlandı.Los Santos'a geldiklerinde şehir hâlâ eski dünyanın izlerini taşıyordu.İlk zamanlarda Theodore için her şey sıradan görünüyordu. Yeni sokaklar, yeni insanlar, yeni bir hayat...Fakat ailesinin şehirde geçirdiği zaman arttıkça çevresindeki dünyanın giderek değiştiğini fark etmeye başladı.İnsanların yüzündeki korku arttı.Sokaklar eskisi kadar güvenli değildi.Bazı geceler dışarıdan gelen sesler, sirenler ve uzaktan yükselen bağırışlar Theodore'un uykusunu bölmeye başladı.Annesi ona her şeyin düzeleceğini söylüyordu.Babası ise fazla soru sormamasını istiyordu.Theodore çocuk olduğu için tam olarak ne olduğunu anlayamasa da bir şeylerin yanlış gittiğini hissediyordu.
Çöküş
Theodore'un çocukluğu, dünyanın değişmeye başladığı dönemde çok hızlı sona erdi.Ailesi bir süre boyunca normal hayatlarını sürdürmeye çalıştı. Babası çalışmaya devam ediyor, annesi evin düzenini korumaya uğraşıyor, Theodore ise abisiyle birlikte ailesinin yanında kalıyordu.Fakat şehirde yaşanan olaylar giderek günlük hayatın bir parçası hâline geldi.İnsanlar kaybolmaya başladı.Bazı bölgeler boşaldı.Marketlerin rafları giderek azaldı.Elektrik ve iletişim sorunları arttı.Theodore'un ailesi sonunda dışarı çıkmanın eskisi kadar güvenli olmadığını anladı.Babası Ethan, ailesini mümkün olduğunca korumaya çalıştı. Theodore ise ilk defa babasının gerçekten korktuğunu gördü.Bu görüntü onun hafızasında kaldı.Çünkü Theodore'un gözünde babası her zaman her şeyi çözebilen bir adamdı.Artık onun da cevapları yoktu.
Ailesinden Ayrılma Korkusu
Ailenin hayatta kalabilmek için sürekli yer değiştirmek zorunda kaldığı dönemde Theodore'un en büyük korkusu ortaya çıktı:
Yalnız kalmak.Theodore, ailesinden birini gözünün önünden kaybettiğinde başına kötü bir şey geleceğine inanmaya başladı.Özellikle abisini kaybetmekten korkuyordu.Abisi onun için güvenliğin sembolüydü. Bu yüzden kalabalıkta bile sürekli onun nerede olduğunu kontrol ediyor, gece uyumadan önce ailesinin hâlâ yanında olduğundan emin olmaya çalışıyordu.Bir keresinde yaşanan karmaşa sırasında abisini birkaç dakika boyunca görememesi Theodore'un hayatındaki en korkutucu anlardan biri oldu.Dakikalarca onu aradı.Bulduğunda ise abisine sarılıp uzun süre bırakmadı.O günden sonra Theodore'un zihninde bir düşünce yerleşti:İnsan yanında sevdikleri olduğu sürece güçlüydü.
Metal ve Mekanikle Tanışması
Theodore'un babası Ethan'ın mekanik bilgisi, ailenin hayatta kalmasında önemli bir rol oynadı.Theodore büyüdükçe babasının yaptığı işleri daha dikkatli izlemeye başladı.Metal parçalarının nasıl birleştirildiğini, makinelerin nasıl çalıştığını, basit arızaların nasıl giderildiğini öğrenmeye başladı.İlk başlarda sadece meraktan babasının yanında duruyordu.Sonrasında bu merak bir yeteneğe dönüştü.Theodore özellikle demir-çelik işleri ve ağır makineler konusunda kendisini geliştirmeye başladı.Metal kesmek, kaynak yapmak, mekanik sistemleri anlamak ve ağır sanayi ekipmanlarını onarmak zamanla onun en önemli becerileri hâline geldi.Dünyanın eski düzeni çökerken Theodore'un öğrendiği bu beceriler onun için yalnızca bir meslek değildi.Hayatta kalabilmesinin yollarından biriydi.Çünkü yeni dünyada yiyecek kadar önemli olan başka bir şey daha vardı:Çalışan makineler.
Zentrum
Yıllar geçtikçe Theodore artık çocukluğundaki Theodore değildi.Dünyanın değişmesi onu daha dikkatli biri hâline getirmişti fakat karakterinin en önemli kısmı hâlâ aynıydı.İnsanlara yardım etmek istiyordu.Kolay güveniyordu.Bir insanın kötü olduğunu düşünmeden önce ona bir şans vermeyi tercih ediyordu.Fakat artık bunun tehlikeli olabileceğini de biliyordu.Sonunda yolu Zentrum'a ulaştı.Eski Bolingbroke Hapishanesi'nin tahkim edilerek yeni bir yerleşime dönüştürüldüğü Zentrum, Theodore için yalnızca güvenli bir bölge değildi.Burası onun için yıllardır aradığı şeyin karşılığıydı:
Düzen.
Zentrum'da herkesin bir görevi vardı. Mekanik bilgisi olanlar makinelerle ilgileniyor, mühendisler ve diğer teknik personeller yerleşimin ayakta kalmasına katkı sağlıyordu. Yerleşimin düzenli yapısı Theodore'un kendisini ilk kez gerçekten işe yarar hissetmesini sağladı.Theodore burada endüstriyel mekanik ve demir-çelik becerilerini kullanmaya başladı.Bozulan ekipmanları onardı.Metal parçaları değiştirdi.Çalışmayan mekanizmaları tekrar kullanılabilir hâle getirdi.Bazen saatlerce tek bir makinenin başında uğraştı.Ellerinin yağ içinde kalmasından rahatsız olmadı.Çünkü yaptığı işin sonucunda çalışan bir makine görmek, onun için geçmişteki normal hayatın küçük bir parçasını yeniden yaratmak gibiydi.
Theodore Nolan'ın Yeni Hayatı
Theodore bugün 22 yaşında.Zentrum'da hayatına tutunmaya çalışan genç bir adam.Hâlâ kahverengi gözleriyle etrafındaki insanları dikkatle izliyor fakat eskisi gibi herkese tamamen güvenmiyor. Yaşadıkları ona insanları tanımadan güvenmenin ne kadar büyük bir hata olabileceğini öğretti.Yine de kalbindeki iyilik duygusunu kaybetmedi.Birinin yardıma ihtiyacı varsa elinden geleni yapıyor.Bir makine bozulduğunda başına geçiyor.Birinin ekipmana ihtiyacı varsa çözüm arıyor.Çünkü Theodore için hayatta kalmak yalnızca kendisini kurtarmak anlamına gelmiyor.Yanındaki insanların da hayatta kalmasını sağlamak anlamına geliyor.Bununla birlikte Theodore'un hâlâ iki büyük korkusu var.Yükseklik.Ve yalnız kalmak.Özellikle abisini kaybetme düşüncesi onun için hâlâ en büyük kabuslardan biri.Zentrum'un duvarlarının ardında kendisine yeni bir hayat kurmaya çalışırken Theodore'un amacı büyük bir kahraman olmak değil.
Daha basit bir şey istiyor:Ailesini kaybetmemek, işe yarayan biri olmak ve sabah uyandığında yanında hâlâ güvendiği insanların olduğunu görebilmek.Dünyanın eski hâline dönüp dönmeyeceğini bilmiyor.Belki de hiçbir zaman dönmeyecek.Ama Theodore Nolan için önemli olan artık geçmişi geri getirmek değil.Elindeki hayatı kaybetmeden geleceğe taşıyabilmek.
Bu Bölüm Yalnızca Whitelist Oyuncularına Açıktır
Karakterin şehir içi gizli sırlarını, derin rol geçmişini ve kapalı rol hikayesini okumak için sunucuda onaylı Whitelist üyesi olmanız gerekir.
Şehir İlişkiler Ağı & Sosyal Bağlar
Karakterin şehirdeki müttefikleri, hasımları, ailesi ve iş bağlantıları
« Öz Kardeşi »