Toby Reece

Toby "RUST" Reece

Toby, 2004 yılında Kanada’nın kuzeyindeki dondurucu küçük bir orman kasabasında dünyaya geldi. Babasını hiç tanımadı, annesi ise kendisi doğarken hayatını kaybetmişti; kasaba halkının yardımlarıyla, dükkan sahiplerinin ve demircilerin yanında büyüdü. Kasabada ordan oraya koşturarak, fırıncının odununu taşımaktan tamircinin paslı aletlerini temizlemeye kadar her işe koşturdu. Bazı işlerde beceremese bile çabalayıp didindiğinden bu durum ona her işten biraz anlama becerisi, güçlü bir iletişim yeteneği ve pratik zeka kazandırdı. Ancak etrafı insanlarla dolu olsa da annesi ve babasıyla büyüyeyemediği için çocukluğundan beri içindeki o derin yalnızlık hissini hiç atamadı. Çocukluğunun büyük bölümünü kasaba halkının işleri için sağa sola koşuşturarak geçen Toby'nin bu serüveninde serüveninde kendisine eşlik etmiş ve gerrçek anlamda ait hissettiği tek insan, çocukluktan beri her şeyini paylaştığı Gabriel Blake oldu.

2026’da salgın kasabaya ulaştığında iki dost ormanlık alana çekildi. Aylarca derme çatma bir barakada yaşayıp ilk enfekte karşılaşmalarını atlatarak hayatta kaldılar. Ancak bir gece sığındıkları ahıra yağmacılar ve onların peşinden gelen bir enfekte sürüsü saldırdı. Çıkan arbedede Toby ve Gabriel arka kapıdan çok hızlı bir şekilde kaçmaya çalıştı ve dondurucu fırtınada Toby ve Gabriel göz gözü görmeyen bu fırtınada birbirlerini kaybetti biraz sonrasında gözünün az ilerisini bile güçlükle görmesinden ötürü yamuk bir taşa denk gelip üstüne basınca kayalıklardan aşağı doğru olan dik bir patikadan düştü ve düşerken üstünde bulunan atkısı ufak bir çalıya takılarak bir kısmı yırtıldı sonrasında düşüp bilincini kaybetti.

Ancak Toby ölmedi. Kan kaybetmiş halde dondurucu soğukta tek başına yaşayan eski bir Kanadalı avcı tarafından bulundu. Kanadalı Avcı, Toby'nin fazla kan kaybetmemesi için düşerken yırtılan atkısından kalan bir parçasını yarasına sarmıştı. İyileşme sürecinde kendisini bulan ve iyileşmesine yardımcı olan bu adamdan iz takibi, kilitli mekanları ve paslı kasaları açma, geyik kemiğinden özel bıçak yapımı ve avcılık öğrendi ve bu adam kendisine "seni bulduğumda etrafta hiçbir şey yoktu fırtınadan ötürü çok bir şey de gözükmüyordu sadece bi ahır ve birkaç yerde kuru kan izleri gördüm" diye aktardı ancak herhangi bir ölü beden herhangi bir ayak izi bulunmamaktaydı bundan ötürü de toby her zaman arkadaşı Gabriel Blake'in ölü mü ya da yaşıyor mu ikileminde kaldı ölüp ölmediğini kesin olarak öğrenemedi.

2028-2033 yılları arasında Kanada'nın dondurucu ve nemli kasabalarında sivil bir survivor olarak tek başına yaşadı. Bu yalnızlık dönemi onda durdurulamaz bir "keşfetme ve loot yapma" tutkusu yarattı. Toby için terk edilmiş bir bina veya paslı askeri bir kasa sadece tehlike değil; nadir parçalar, mühimmat ve değerli aletler demekti. Bulduğu her metali yağlama, paslanmış kilitleri açma ve hurda aletleri çalışır tutma konusundaki takıntısı yüzünden gezginler ona "Rust" lakabını taktı. Arkadaşından ayrı düştüğü o günden kalan yarasına sardığı yırtık atkı parçasını ise geyik kemiğinden işlediği baltasının kabzasına sardı; o kumaş bile zamanla motor yağı ve pas lekesiyle bütünleşti.

2030 yılında güneye doğru ilerlerken eski bir tamircinin önderlik ettiği 4 kişilik sivil bir gruba rastladı. Toby'nin bu yalnızlık serüveninde hem kendisine kolaylık sağlayacağından hem de yeni insanlarla iletişim kurabileceği ve içindeki yalnızlık hissiyle bu gruba yeteneklerini açtı, haftalarca onlara erzak ve güvenli alan sağladı. Ancak bir gece kalabalık bir Enfekte sürüsünün saldırısına uğradığında,Toby grubu sakinleştirip bir çıkış yolu kurgularken, gruptaki diğerleri bir an önce kaçmanın peşindeydi ve kaçarken zaman kazanmak için Toby’yi erzak odasına kilitleyip kaderine terk etti. Liderlerinin "Üzgünüm çocuk, iyi bir yoldaşsın ama canımız senden daha değerli" deyip yüzüne kapıyı kapatması Toby'de derin bir travma yarattı. Toby, havalandırmadaki paslı ızgarayı geyik kemiği bıçağıyla elleri kanayarak söküp çatıdan kaçmayı başardı. Üstü başı pas içinde oradan canlı çıktığında yaşadığı bu kırılma noktası ona "Paslanan metal ölür, zımparalanan metal yaşatır" felsefesini kazandırdı. baltasının sapındaki kanlı atkı parçası bile zamanla bu pas ve kir lekeleriyle bütünleşti ama o gece insanlığa olan güvenini tamamen kaybetti.

Bu olaydan sonra insan ilişkilerinde bir "sosyal maske" geliştirdi: Dışarıdan bakıldığında son derece sempatik, konuşkan, yardımsever ve esprili biri gibi görünür; ancak arkasında kimseye güvenmeyen, yeni tanıştığı insanlara karşı özellikle temkinli bir yaklaşım sergileyen her an arkasından vurulabileceğini düşünen kolay kolay kimseye %100 güvenmeyen soğukkanlı bir stratejist yatar. Birine yeniden gerçekten güvenmesi uzun bir süre alır. Ancak o duvarı aşabilen kişi için gözünü kırpmadan canını feda eder. Gerçekten güven duyduğu biri olan Gabriel'i ayrı düştükleri olaydan itibaren her gittiği yerde her girdiği harabede ve yıkıntıda aradı. Farklı amaçlar uğruna birçok yerde dolanıyor olsa da bi yandan yakın arkadaşı Gabriel'i bulma umudunu da içinde taşıdı.

Güneye inerek telsiz yayınlarını takip etti ve Zentrum'a ulaştı. Herhangi bir askeri üniforma giymeyi veya bir gruba biat etmeyi reddetti; ancak yeteneği sayesinde Zentrum çevresindeki serbest "izci & loot avcısı" biri oldu. Tehlikeli Kızıl Bölge sınırlarına veya harabelere girip çıkardığı değerli malzemeleri, mühimmatı ve medikal ekipmanları Zentrum tüccarlarıyla ve halkla takas ederek sivil yaşamını sürdürmeye başladı. Zentruma gelme amacı da tam olarak buydu daha fazla loot edebileceği alan keşfetmek ve orda bulunan tüccarlarla ve halkla takas edebileceği yaşamını sürdürebilmesi hatta daha da kolaylaştırabilmesi için gerekli olan şeylere erişiminin daha aktif olabilceği düşüncesiydi.

İnsanların tehlikeli olduğu için uzak durduğu yerlere, Kanada'da tek başına geçirdiği yıllarda edindiği alışkanlıklar sayesinde sabırla ve sessizce girip çıkıyor, çoğu zaman herkesin gözden kaçırdığı küçük parçaları bile değerlendiriyordu. Kazandığı malzemelerin bir kısmını takas etmek için kullanırken, bir kısmını ise ileride lazım olur düşüncesiyle yanında tutuyordu. Zamanla bazı tüccarlar, bir şey bulunması gerektiğinde doğrudan Rust'ın kapısını çalmaya başladı. O ise kendisine verilen her işi kabul etmeden önce mutlaka aynı soruyu soruyordu: "Bundan bana ne çıkacak?"

Rust.