VaultCreative

ALTHAN PUMPER

Yaş: 28
Doğum Yeri: Los Angeles, California
Salgın başladığındaki yaşı: 18
Mesleği (Salgın Öncesi): Sex işçisi
Temel amacı: Hayatta kalmak, güvenebileceği bir hayat kurmak ve bir gün soyunu devam ettirebilmek.

Althan henüz 18 yaşındaydı. Salgının başladığı gün bir müşterisiyle beraberdi.

Gün boyunca Los Santos'ta tuhaf olayların haberleri dolaşıyordu.

İnsanların sokak ortasında birbirlerine saldırdığı görüntüler, hastanelerde yaşanan olaylar ve gittikçe artan polis müdahaleleri...

Althan bunların hiçbirinin birkaç saat içerisinde bildiği dünyanın sonuna dönüşeceğini düşünmedi.Ta ki dışarıdaki çığlıkları duyana kadar.Bulunduğu yerden kaçmayı başardı. O gece sahip olduğu hayat sona erdi. Ve salgının başlamasının ardından Althan'ın başına gelen en önemli şey şuydu:Tek başına kaldı.Onu arayan yakın arkadaşları yoktu. Yanına gitmesi gereken bir sevgilisi yoktu. Birlikte kaçabileceği sağlam bir ailesi yoktu. Sadece kendisi vardı.

İLK HAFTALAR

Althan herhangi bir hayatta kalan grubuna katılmadı. İlk günlerden itibaren tek başına hareket etti. Başlangıçta bunun bir dezavantaj olduğunun bile farkında değildi. Çünkü yalnızlığa zaten alışkındı. Terk edilmiş apartmanlarda, boş otel odalarında, dükkanların arka taraflarında ve güvenli bulabildiği binalarda uyudu. Bir yerde fazla uzun süre kalmamayı öğrendi. Bulduğu konserveleri ve suyu sakladı. Gereksiz çatışmalardan kaçtı. İlk zamanlarda bir zombi gördüğünde savaşmak yerine yolunu değiştirdi. Althan hiçbir zaman asker değildi. Avcı değildi. Silah eğitimi almamıştı. Hayatta kalmasının sebebi herkesten güçlü olması değildi. Risk almamasıydı. Bir binaya girmeden önce çıkışını düşünüyordu. Tanımadığı insanlardan uzak duruyordu. Bir şey almak için hayatını tehlikeye atmıyordu. Kaçabiliyorsa savaşa girmiyordu. Bu davranışlar yıllar içerisinde içgüdü haline geldi.

KARAKTER TRAVMASI

Althan'ın en büyük travması zombiler değildir. İnsan teması ve yalnızlık arasında sıkışıp kalmasıdır. Salgından önce istemediği halde insanların kendisine dokunmasına izin vermek zorundaydı. Salgından sonra ise yıllarca kimse ona dokunmadı. Bu iki dönem Althan'ın fiziksel temasa karşı oldukça hassas hale gelmesine neden oldu.

Tanımadığı birinin omzuna el koymasından hoşlanmaz.
Arkasından yaklaşılmasından nefret eder.
Birisi konuşurken gereğinden fazla yaklaştığında istemsizce geri çekilebilir.
Sarılmayı sevmez.
Özellikle habersizce sarılmaya çalışılması onu ciddi şekilde rahatsız eder.
Biri ona dokunduğunda eliyle o bölgeyi silmek gibi küçük bir alışkanlığı bile olabilir.
Fakat bunun ilginç tarafı şudur:

Althan aynı zamanda dokunulmayı özlemiştir. Bunu kendisine bile itiraf edemez. Yıllardır kimse ona gerçekten sevdiği için sarılmamıştır. Kimse elini para karşılığında olmayan bir sebeple tutmamıştır. Dolayısıyla Althan için fiziksel temas hem rahatsız edici hem de özlediği bir şeydir. Bu nedenle gerçekten güvendiği bir insanın ona sarılması karakter açısından çok büyük anlam taşıyabilir.

İNSANLARA KARŞI TAVRI

Althan insanlardan nefret etmiyor. Sadece onlara güvenmiyor. Birisini ilk gördüğünde söylediği şeylerden çok davranışlarına dikkat eder. Ellerini izler. Silah taşıyıp taşımadığına bakar. Çevresinde kaç kişi olduğunu sayar. Bir mekana girdiğinde çıkışların nerede olduğunu kontrol eder. Oturduğunda mümkünse sırtını duvara verir. Uyumadan önce kapının nasıl kapandığını birkaç kez kontrol eder.

Çünkü on yıl boyunca onu hayatta tutan şey kasları değil: Paranoyasıdır...

EN BÜYÜK KORKUSU

Althan yıllarca ölümden korktuğunu düşündü. Fakat zaman içerisinde başka bir korkusu olduğunu fark etti. Tek başına ölmek.

UZUN VADELİ AMACI

Althan artık zengin olmak istemiyor. Statü peşinde değil. Eski dünyanın parası onun için hiçbir anlam taşımıyor. On yıldır gördüğü ölümlerden sonra hayata bakışı oldukça basit hale gelmiştir.

İlk amacı:

Hayatta kalmak.
Yarın sabah uyanmak.
Yiyecek bulmak.
Güvenli bir yerde uyumak.
Enfekte olmamak.

Ve on yıldır ilk defa geleceğe dair bir amacı olur:
Soyunu devam ettirmek...