Ventrues

AXEL DRAKE

SALGIN ÖNCESİ HAYAT & ŞEHİRDEKİ DÜZEN

Axel Drake, 2008'de Los Santos’un güneyindeki işçi mahallelerinden birinde doğdu. Babası liman depolarında forklift operatörüydü, annesi küçük bir terzi dükkânı işletiyordu. Para her zaman kıttı ama evde eksik olmayan bir şey vardı: annesinin Pazar akşamları çaldığı eski kasetler.

On iki yaşında babasının işten getirdiği bozuk bir bilgisayarı tamir etmeye çalışırken ekranda ilk satırlarını gördü. O günden sonra kod onun dünyası oldu. Kimse ona bir şey öğretmedi. Ücretsiz kaynaklardan, eski forumlardan ve geceleri kütüphane bilgisayarlarında kendi kendine öğrendi. 18 yaşına geldiğinde bir telefon ve bilgisayar tamirhanesinde çalışıyor, akşamları küçük işletmelere web sitesi ve basit otomasyon yazıp harçlık kazanıyordu.

Annesi, küçük kız kardeşi Nora ve kendisi tek bir dairede yaşıyordu. En büyük derdi geçimdi: kira, Nora’nın okul masrafları ve bir gün bu mahalleden çıkıp kendi işini kurmak.

SIFIRINCI GÜN (DAY ZERO) & İLK ENFEKSİYON DALGASI (2026)

Haberler önce uzak bir hikâye gibiydi. Ünlülerin, sporcuların ve zenginlerin garip davranışlarına dair görüntüler dolaşıyordu. Medya buna “Zenginlerin Vebası” demişti. Axel bir akşam telefonunda canlı yayın izlerken, bir ünlünün kameraya boş gözlerle bakıp donakaldığını gördü. Birkaç saniye sonra yayın kesildi. Güldüler, sonra unuttular.

Salgın malikânelerden çıkıp sokağa indiğinde artık çok geçti. Hastaneler dolup taştı, acil servisler çığlıklarla doldu. Axel o gün tamirhanedeydi. Dükkânın camından, karşı caddede iki kişinin üçüncüyü yere yatırıp parçaladığını gördü. Kapıya kilit vurmaya fırsat bulamadan arka kapıdan biri içeri daldı. Hayatında ilk kez bir çürümüşle göz göze geldi ve kıpırdayamadı. Onu kurtaran, yanındaki çırağın yaptığı hamle oldu ama çırak o gün geri dönmedi.

Dükkândan çıkıp eve koşarken Los Santos’un üzerinde askeri helikopterlerin sesi vardı.

EN BÜYÜK KIRILMA: AİLE KAYBI VE GERİDE BIRAKMA SUÇLULUĞU

Ordu şehri karantinaya aldığında Axel, annesi ve Nora evde mahsur kalmıştı. Üçüncü gün radyodan resmî bir yayın duydular: bir karantina kapısının açıldığı ve sivillerin tahliye edildiği anons ediliyordu. Binlerce insan o yöne yürüdü, Axel’in ailesi de onların arasındaydı.

Yayın sahteydi. Kapıya ulaştıklarında ne asker vardı ne tahliye. Sadece sonsuz bir kalabalık ve içinde hızla yayılan enfeksiyon. Axel kalabalığın içinde annesi ve Nora ile el ele tutuşmuştu. Bir yerde annesinin elini bıraktı, sonra yeniden buldu ama annesi artık ısırılmıştı. Yakındaki bir binanın bodrum katına sığındılar.

Annesi bodrumda son gecesini geçirdi. Sabaha doğru bodrumun kapısı zorlandı, annesi onları arka çıkışa itti ve kendisi kapıyı tuttu. Axel dönüp baktığında annesi hiçbir şey söylemeden sadece başını salladı. Axel, Nora’nın elinden tutup koşmaya başladı.

Üç gün sonra Nora ateşlenmeye başladı. Annesiyle aynı gece ısırılmıştı ve kimseye söylememişti. Axel onun değişmesini izledi ve yapamadı. Kardeşini bir odaya kilitleyip çıktı. Arkasından gelen yumruk seslerini bugün hâlâ duyuyor.

PSİKOLOJİK TETİKLEYİCİLER, FOBİLER & NÖBETLER

• Radyo / Telsiz Anonsları: Telsizden “güvenli bölge” veya “tahliye” gibi bir yayın duyduğunda hemen güvenmez, önce doğrulamadan kimsenin yayına gitmesine izin vermez.

• Kalabalık Ortamlar: Sıkışık ve kalabalık yerlerde huzursuzlanır. Her zaman duvar kenarında, çıkışa yakın bir yerde durur.

• Sessizlik: Çok sessiz ortamlarda tedirgin olur. Uyumak için düşük sesle kaset çalar ya da telsizi açık bırakır.

BAŞA ÇIKMA MEKANİZMASI & SIĞINAKLARI

Cebinde, kenarları yıpranmış bir aile fotoğrafı taşır: annesi, Nora ve kendisi, bir Pazar akşamı, mutfak masasının başında. Yol üstünde bir evin çekmecesinde bulduğu eski bir kaset çalarla, bulabildiği kasetleri dinler. Müzik ona çocukluğunun Pazar akşamlarını hatırlatır ve bu cehennemde insanlığını kaybetmemesini sağlayan tek bağdır.

GÜVENLİ BÖLGEYE SIĞINIŞ & GÜNCEL YAŞAM (2035)

2026'dan 2035'e kadar uzanan Sükunet yıllarının büyük bölümünü yollarda, terk edilmiş binalarda ve küçük gruplar arasında geçirdi. Hiçbir yerde uzun süre kalmadı, kimseye tam güvenemedi.

Sonunda eski Bolingbroke Hapishanesi’nin, yani Zentrum’un duvarlarına ulaştı. Komutan Varga’nın düzeninde yeni gelenler önce sağlık kontrolünden ve karantinadan geçiriliyordu. Axel orada günler boyunca bekledi, enfekte olmadığı anlaşılınca içeri alındı. Ona özel bir görev verilmedi. Kalabalığın içinde sıradan bir hayatta kalan olarak yerleşime karıştı.

27 yaşında, Zentrum’un duvarları arkasında hayatta. Güvende olduğuna hâlâ tam inanmıyor ama bir yere ait olmanın rahatlığını yeniden öğrenmeye çalışıyor. İçinde iki istek var: bir gün sahte tahliye yayınının kaynağını bulmak ve güvenebileceği birkaç kişiyle kendi küçük, güvenli yuvasını kurmak.