Xienon

Luka Moss, 29 yaşında, hayatta kalmayı bile bir matematik hesabı gibi gören soğukkanlı ve analitik bir adamdı. Çocukluğunu bir yetimhanede geçirmiş, anne baba sevgisi nedir hiç bilmemişti. Kendi ayakları üzerinde durmayı erken yaşta öğrenmek zorunda kalmıştı. Salgın öncesindeki eski dünyada küçüktü ama zihni hep sayılarla çalışırdı. Bu yeteneği onu iyi bir muhasebeci yapmıştı. İnsanların duygularına değil, rakamlara ve verilere güvenirdi. Hayatı hep bir düzen, gelir-gider dengesi ve risk analizi üzerine kuruluydu. Fakat yetimhanede geçirdiği yıllarda sadece sayılarla değil, insanlarla da ilgilenmek zorunda kalmıştı. Yetimhanenin küçük revirinde çalışan hemşireye zaman zaman yardım eder, yaraların temizlenmesi, bandaj yapılması, ateş ve tansiyon gibi temel kontroller konusunda ona yardımcı olurdu. Başlarda bunu yalnızca zorunluluktan yapsa da zamanla hemşirenin yaptığı işleri merak etmeye başladı. Hemşire de onun dikkatli ve öğrenmeye açık olduğunu fark ederek bildiği temel tıbbi bilgileri Luka'ya öğretmeye başladı. Luka hiçbir zaman gerçek bir sağlık çalışanı olmadı fakat temel ilk yardım, yara bakımı ve bazı basit müdahaleler hakkında yıllar içinde az da olsa bilgi sahibi oldu.

Fakat 2026 yılında patlak veren Zenginler Vebası ve ardından gelen büyük çöküş, dünyadaki bütün hesapları ve dengeleri altüst etti.

Salgının ilk yıllarında Los Santos kaosa sürüklenirken Luka, muhasebeci zekası sayesinde hayatta kalmayı başardı. Panik yapmak yerine bir köşeye çekilip durumu izledi. Zenginlerin Mirror Park’ta kurduğu Sığınak H-12’ye girmek için parası yoktu, Lago Zancudo’daki Sinek Yuvası’nın acımasız ve pis ortamı ise onun analitik yapısına tamamen aykırıydı. O yüzden şehirde Bolingbroke Hapishanesi’nin etrafında kurulan Zentrum’un yükselişini uzaktan takip etti. Zentrum’un disiplinli, kurallara dayalı ve düzenli yapısı onun gibi bir adam için en mantıklı sığınaktı.

Yıllar boyunca dışarıdaki yıkımın ortasında tek başına hareket etti. Riskleri hesapladı, gereksiz çatışmalardan kaçındı ve yiyeceğini hep stoklu tuttu. Ancak 2030’lu yıllara gelindiğinde dış dünyadaki kaynaklar tamamen tükenmeye başlamıştı. Şehir harabeye dönmüş, sokaklar enfekteler ve ne yapacağı belli olmayan tehlikeli insanlarla dolmuştu. Luka tek başına hareket etmenin artık matematiksel olarak hayatta kalma şansını düşürdüğünü fark etti. Bir ekibe veya en azından güvenebileceği yoldaşlara ihtiyacı vardı.

2035 yılının ilk aylarında, terk edilmiş bir lojistik deposunda erzak ararken kaderini değiştirecek ilk kişiyle karşılaştı: Mario Jhonz. Mario, eski dünyadan kalma mekanik parçaları kurcalayan, pratik ama tedbirli bir adamdı. İkisi de birbirine önce silah doğrulttu. Ancak Luka’nın sakin tavrı ve ortamdaki riski hemen analiz edip "Aramızda çatışmak ikimizin de ölüm riskini yüzde yüz yapıyor, depodaki erzakı yarı yarıya paylaşmak ise ikimizi de hayatta tutar" şeklindeki mantıklı yaklaşımı Mario’nun hoşuna gitti. İki adam bir süre erzak arayışlarında ortak hareket etti. Ancak bir süre sonra Mario kendi hedefleri doğrultusunda farklı bir bölgeye gitmeye karar verince Luka ile yolları dostça ayrıldı.

Luka tekrar tek kaldığı dönemde, aynı yılın ortalarına doğru şehrin güney tarafındaki harabe bir benzin istasyonunda bu kez Kairo ile kesişti. Kairo, bu karanlık ve kasvetli dünyada moralini ve insanlığını kaybetmemeye çalışan, paylaşımcı ve umut dolu bir gençti. Bir grup enfekteden kaçarken Luka’nın sığındığı binaya girmek zorunda kalmıştı. Luka önce Kairo’yu içeri almanın bir risk olduğunu düşünse de Kairo’nun tehlike anındaki soğukkanlı hareketleri ve samimiyeti sayesinde onu yanına kabul etti. Kairo’nun katılmasıyla Luka’nın hayatındaki o sert hayatta kalma havası biraz olsun yumuşadı. Luka’nın sessiz, sakin ve analitik yapısı; Kairo’nun neşeli, moral veren ve insani tarafıyla dengelenmişti.

İki arkadaş, yaklaşan sert kış öncesinde daha fazla erzak toplamak ve bölgenin en güvenli yeri olan Zentrum’a sığınabilmek için Los Santos’un tehlikeli sokaklarında birlikte yol almaya başladılar.

Günün birinde, yıkıntıların arasında devriye gezerken harabeye dönmüş bir binanın içinden hafif bir ağlama sesi duydular. İçeri adımlarını attıklarında, köşeye sıkışmış, açlıktan ve susuzluktan bitkin düşmüş genç bir kadınla karşılaştılar. Bu Nelly’di. Nelly, yaşadığı ağır travmalar yüzünden hayatındaki her şeyi kaybettiğini hissediyor, günlerdir tek başına binalarda saklanarak uykusuz ve bitkin halde dolaşıyordu. Kimseye güveni kalmamıştı.

Luka ve Kairo içeri girdiğinde Nelly ilk anda onları da birer yağmacı sandı. Korkuyla eline geçirdiği küçük bir bıçağı onlara doğru doğrulttu ve yaklaşmamalarını söyledi. Fakat ayakta duracak hali bile kalmamıştı. Luka, her zamanki sakin ve soğukkanlı ses tonuyla sadece yardım etmek istediklerini söyledi. Kairo ise çantasından çıkardığı suyu yavaşça yere bırakarak geri çekildi.

Nelly uzun süre ikisine de güvenmedi. Yine de açlık ve susuzluk yüzünden başka seçeneği olmadığını biliyordu. Mecburen onların yardımını kabul etti. İlk günler neredeyse hiç konuşmadı. Her gece nöbet tutuyor, uyurken bile elini bıçağından ayırmıyordu. Luka'nın sessiz, mantıklı ve sakin tavrı, Kairo'nun ise sürekli moral vermeye çalışması zamanla Nelly'nin üzerindeki korkunun biraz olsun azalmasını sağladı. Güvenmek istemese de artık tek başına yaşayamayacağını kabul etmişti.

Revirde hemşirenin yanında öğrendiği temel bilgileri yıllardır kullanmamış olsa da bazı şeyleri hâlâ hatırlıyordu. Ancak bildiklerinin sınırlı olduğunu da fark etmişti. Nelly'nin de sağlık konusunda Luka'dan daha fazla bilgiye sahip olduğunu fark etmesiyle ikisi zamanla bu konuda birbirlerinden bir şeyler öğrenmeye başladı. Nelly ona kendi bildiği temel tıbbi bilgileri, yaralanmalarda nelere dikkat edilmesi gerektiğini ve bazı müdahalelerin nasıl yapılacağını anlatırken Luka da öğrendiklerini kendi analitik yaklaşımıyla geliştirmeye çalıştı. Böylece Luka'nın tıbbi bilgisi zamanla sadece yetimhanede öğrendiği birkaç temel müdahaleden ibaret olmaktan çıktı. Hâlâ bir doktor ya da hemşire değildi fakat acil durumlarda temel müdahaleleri yapabilecek, yaraları değerlendirebilecek ve gerektiğinde doğru kararları verebilecek kadar bilgi sahibi olmaya başladı.

Bir süre sonra yolculukları sırasında Lyla ve Emilio adında genç bir çiftle karşılaştılar. Birbirlerine olan bağlılıklarını gördükçe Nelly'nin aklına eski güzel günler ve kaybettiği hayatı gelecekti. Ancak Luka, zihnindeki muhasebeyi çoktan yapmıştı: Bu acımasız dünyada artık sadece rakamlar ve hayatta kalma oranları değil, birbirlerine kenetlenmiş bu küçük grup onun yeni ailesiydi. Zentrum’un yüksek duvarlarına ulaşana kadar bu insanları korumak artık onun en büyük hesabıydı.